ก็สามารถทำเสร็จได้ภายในวันเดียวขอรับ!”
เมื่อได้ยินอวิ๋นฉี่ซานบอกว่าเขาทำได้ อวิ๋นโส่วจงและฟางซื่อก็เริ่มลังเล อวิ๋นโส่วจงตัดสินใจในที่สุด “ตกลง ตราบใดที่เจียวเอ๋อร์ไม่เหนื่อย ก็เอาตามนี้! พรุ่งนี้เช้าพ่อจะไปหาผู้ใหญ่บ้าน ให้เขาช่วยพูดกับตระกูลหวัง ขอยืดเวลาให้พวกเราสักสองสามวัน”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อวิ๋นฉี่ซานไม่รู้สึกเลยว่าบิดามารดาไม่ยุติธรรม ที่กลัวแต่น้องสาวจะเหนื่อยแค่คนเดียว แต่ไม่เห็นจะกลัวว่าเขาเหนื่อยบ้างเลย ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกตื่นเต้นมาก ที่สามารถหาเงินได้หลายพันตำลึงให้กับครอบครัว เด็กหนุ่มรู้สึกภูมิใจอย่างยิ่ง
แต่ในตอนนี้เอง อวิ๋นเจียวกลับพูดขึ้นว่า “ท่านพ่อ ท่านแม่ ช่วงก่อนหน้านี้ข้าทำไว้เยอะแล้ว วันนี้ที่ไปอำเภอไม่ได้เอาไปทั้งหมด น่าจะเหลืออยู่ประมาณเจ็ดถึงแปดสิบก้อน พรุ่งนี้เช้าไปที่ร้านฝูหรงเซวียน ส่งสบู่ผลึกแก้วให้พวกเขา คาดว่าเงินที่พวกเราจะใช้ซื้อที่ดินก็น่าจะเพียงพอแล้วเจ้าค่ะ”
“หา? เจียวเอ๋อร์ ที่แท้เจ้าแอบทำสบู่ผลึกแก้วไว้มากมายเช่นนี้เชียวหรือ?” อวิ๋นฉี่ซานรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เขายังตั้งใจว่าอยากจะหาเงินให้ครอบครัวอยู่เลย
อวิ๋นฉี่เยว่เหลือบมองน้องชาย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เจ้าฝึกฝนฝีมืองานช่างของเจ้าไปเถิด ต่อไปโอกาสหาเง
