ระการแรกคืออวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ไม่เคยเห็นโลกกว้าง ต่อให้นางหยิบชุดที่ไม่เหมือนใครออกมาให้นางดู นางก็คงคิดว่าอวิ๋นเจียวซื้อมาจากเมืองหลวง
ประการที่สองคือให้อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ตัดเย็บตามแบบที่นางให้ คนภายนอกก็จะไม่รู้ที่มาของชุด อย่างมากก็แค่รู้สึกว่าชุดแบบนี้ดูแปลกใหม่
ยิ่งไปกว่านั้น หากเป็นไปได้ นางอยากจะเปิดร้านขายชุดสำเร็จรูปเอง แล้วให้ชุนเหมยกับอากุ้ยไปดูแล เพราะชุดสำเร็จรูปกับเครื่องประทินผิวแตกต่างกัน เครื่องประทินผิวคนอื่นลอกเลียนแบบไม่ได้
ส่วนชุดสำเร็จรูป เพียงแค่คนอื่นซื้อไปหนึ่งตัว ก็สามารถนำไปตัดเย็บตามแบบเองได้ ดังนั้นการขายแบบเสื้อผ้าให้กับร้านขายชุดสำเร็จรูปนั่นคงได้เงินไม่มากนัก
ส่วนเรื่องฐานะทางสังคมก็ไม่เป็นปัญหา ไม่ต้องกังวลแต่อย่างใด ไม่ว่าจะเป็นชุนเหมยหรืออากุ้ยก็สามารถเป็นเจ้าของร้านได้ บรรดาผู้สูงศักดิ์ในเมืองหลวงก็เปิดร้านค้ามากมาย ล้วนแล้วแต่ใช้ชื่อของพ่อบ้านที่ซื่อสัตย์เป็นเจ้าของร้านทั้งนั้น
อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์เป็นคนละเอียดอ่อน วันนี้พวกเขาสามารถแยกบ้านได้ก็เพราะครอบครัวของท่านอาสอง
เดิมทีนางก็กังวลว่าจะตอบแทนบุญคุณครอบครัวของอวิ๋นเจียวอย่างไร คราวนี้อวิ๋นเจียวบอกว่ามีเรื่องให้ช่วยเหลือ นางก็ดีใจมากทันที ดวงตาทั้งสองข้างเป็นประกาย
“ตกลง น้องเจียว
