เอ๋อร์แค่บอกข้ามา ข้าจะรีบทำให้เสร็จโดยเร็ว เพียงแต่แบบชุด น้องเจียวเอ๋อร์อยากได้แบบไหนดี?”
อวิ๋นเจียวตอบด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องรีบหรอกเจ้าค่ะ ตอนอยู่ที่เมืองหลวงข้าเคยซื้อชุดให้ท่านแม่ไว้หลายชุด พรุ่งนี้ข้าจะไปค้นออกมา แล้วค่อยบอกท่าน”
“อ้อ จริงสิ พี่หญิงรอง ท่านมาเย็บผ้าที่บ้านข้าก็แล้วกัน ข้าจะได้เรียนรู้จากท่านไปด้วย ท่านก็รู้นี่เจ้าคะ ว่าที่บ้านหลังนั้น… ข้าค่อนข้างกลัว…”
อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์รีบตอบ “ได้สิ พรุ่งนี้เช้าข้าจะมาที่บ้านเจ้า”
อวิ๋นหลานเอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้าง เห็นอวิ๋นเจียวมีเรื่องให้อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ทำก็รีบร้อนขึ้นมาทันที หากไม่มีงานทำ นางจะกล้ามาขอกินข้าวด้วยได้อย่างไร “เจียวเอ๋อร์ เจ้ามีอะไรให้ข้าช่วยหรือไม่? งานอะไรข้าก็ทำได้!”
อวิ๋นเจียวเอียงศีรษะครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “พี่หญิงสาม จริงสิ ข้ามีเรื่องอยากจะรบกวนท่านจริงๆ”
อวิ๋นหลานเอ๋อร์ได้ยินก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที “เจียวเอ๋อร์รีบบอกมาเลย ต่อให้เจ้าให้ข้าขึ้นเขาไฟลงบ่อดาบ ข้าก็ยินดี!”
อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์หน้าแดงก่ำ รีบแก้คำพูดของอวิ๋นหลานเอ๋อร์ “ต้องเป็นปีนเขาดาบลุยทะเลเพลิงต่างหาก”
อวิ๋นเจียวหัวเราะชอบใจกับท่าทางของสองพี่น้อง นางหัวเราะอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “พี่หญิงสาม ท่านคอยจับตาดูท่านย่ากับพวกอาสี่ที่บ้านหล
