่ทรมานแย่ได้ยังไงกัน อาการคันจากเมล็ดของดอกหางนกยูงนั้น เพียงแค่ได้อาบน้ำก็จะหายไปแล้ว ไม่รู้ว่าสองคนนั้นคิดอะไรอยู่ คันก็ไม่รีบกลับบ้านไปอาบน้ำ กลับยืนเกาอยู่ที่เดิม
หรือบางทีพวกเขาคงอยากเห็นกับตาว่าครอบครัวของนางถูกเจ้าหน้าที่ทางการจับไป? หยิบยกคำพูดของเถาซื่อมาใช้ คนที่ใจดำอำมหิตเช่นนี้ จะได้รับโทษทัณฑ์ใดก็สมควรแล้ว
“ขอให้พวกเขาคันตายไปเลย แต่ต่อไปหากมีเรื่องแบบนี้ก็ให้พี่รองจัดการเองเถอะ เมล็ดพวกนั้นคันมาก หากเจียวเอ๋อร์เผลอไปโดนเข้าคงไม่ดีแน่ พี่รองหนังหนา ต่อให้เผลอไปโดนก็ไม่เป็นไร เจียวเอ๋อร์ เจ้าจำเอาไว้นะ”
เนื่องจากเขารู้ว่าอวิ๋นเจียวซื้อเมล็ดพันธุ์ดอกไม้แปลกๆ มามากมาย และรู้ว่าวันนี้อวิ๋นเจียวตั้งใจจะเอาเมล็ดพันธุ์พวกนั้นไปหว่านในไร่ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้สงสัยที่มาของเมล็ดพันธุ์
คำกำชับของอวิ๋นฉี่ซานทำให้อวิ๋นเจียวรู้สึกอบอุ่นหัวใจ นางรีบพยักหน้า “เจ้าค่ะพี่รอง ข้าจะจำไว้ แต่เมล็ดพันธุ์ถุงนั้นข้าเอาไปโปรยใส่พวกเขาหมดแล้ว ตอนนี้ข้าก็ไม่มีแล้ว”
เมื่อได้ยินอวิ๋นเจียวตอบรับ อวิ๋นฉี่ซานก็วางใจ พอตกเย็นอวิ๋นฉี่เยว่กลับมาถึงบ้าน อวิ๋นโส่วจงที่เข้าไปในป่าก็กลับมาถึงบ้านท่ามกลางการรอคอยของทุกคนในครอบครัว แต่เขากลับมาคนเดียว ยังมีเด็กหนุ่มสวมชุดปะชุนเดินตาม
