ม่น่าจะมีเหตุผลอะไรที่จะไม่อยู่ที่เมืองหลวงต่อ แต่กลับพาลูกพาเมียเดินทางหลายพันลี้ ฝ่าฟันอุปสรรคนานัปการกลับบ้านเกิดมิใช่หรือ?
ยิ่งไปกว่านั้นอวิ๋นโส่วจงผู้นี้ก็มีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับครอบครัว พวกเขาไปสอบถามชาวบ้านหลายคน ทุกคนต่างก็บอกว่าตั้งแต่อวิ๋นโส่วจงกลับมาตระกูลอวิ๋นก็ทะเลาะกันหลายครั้งแล้ว ในเมื่อมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับคนในบ้านเกิดก็ยิ่งไม่มีเหตุผลที่จะกลับบ้านเกิด
ด้วยเหตุนี้ เจ้าหน้าที่ทางการสองคนจึงเชื่อคำพูดของอวิ๋นโส่วจู่ราวเจ็ดถึงแปดส่วน พวกเขาจึงกล้ามาจับกุมคนถึงบ้านเช่นนี้เพราะรู้ดีว่าชาวบ้านในชนบทล้วนเป็นคนที่ไม่มีอำนาจ ต่อให้จับผิดคนแล้วจะอย่างไรเล่า? ก็แค่ปล่อยตัวไปก็พอแล้ว คนที่ต้องลำบากก็ไม่ใช่พวกเขาอยู่แล้ว!
เจ้าหน้าที่ทางการร่างอ้วนจ้องมองผู้เฒ่าเฉียวด้วยความไม่พอใจเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตร “ตาแก่หลบไป อย่ามาขัดขวางการทำงานของพวกข้า มิฉะนั้นจะจับเจ้าไปรับโทษที่ศาลาว่าการอำเภอ!”
เมื่อเห็นผู้เฒ่าเฉียวถูกเจ้าหน้าที่ทางการขู่ตวาด ฟางซื่อจึงรีบเอ่ยขึ้น “ขอรบกวนท่านลุงเฉียวไปตามผู้ใหญ่บ้านให้พวกข้าหน่อยเจ้าค่ะ”
ผู้เฒ่าเฉียวรีบตอบรับ “ได้ ข้าจะรีบไปตามผู้ใหญ่บ้านเดี๋ยวนี้” กล่าวจบผู้เฒ่าเฉียวกับลูกศิษย์ก็รีบเดินฝ่าฝูงชนออกไป คนหนึ่งรีบไปที่บ้านผู้ใหญ่บ้าน อี
