ปรกไปหน่อย นิสัยโดยรวมก็นับว่าไม่เลว เมื่อเห็นว่าอวิ๋นเจียวมองอวิ๋นหลานเอ๋อร์ด้วยสายตาที่อ่อนโยน อวิ๋นฉี่เยว่จึงเอ่ยกับอวิ๋นหลานเอ๋อร์อย่างไม่เกรงใจว่า “น้องหลานเอ๋อร์ หากต่อไปเจ้าทำความสะอาดร่างกายให้สะอาดแล้ว ก็สามารถมาหาเจียวเอ๋อร์ที่บ้านได้ทุกเมื่อ!”
พรุ่งนี้เขาต้องไปเรียนที่สำนักศึกษาแล้ว ส่วนฉี่ซานก็ต้องไปเรียนงานช่าง หากมีคนมาเล่นกับเจียวเอ๋อร์ก็คงดี ไม่เช่นนั้นเจียวเอ๋อร์คงเหงาแย่
อวิ๋นเจียวมองพี่ชายคนโตที่สง่างามดุจหยกของตนอย่างพูดไม่ออก กล่าวตรงๆ กับเด็กสาวเช่นนี้จะดีหรือ? ใครจะไปคิดว่าอวิ๋นหลานเอ๋อร์ไม่เพียงไม่โกรธ กลับพยักหน้าด้วยดวงตาเป็นประกาย “ตกลง! ต่อไปนี้ข้าจะอาบน้ำให้สะอาดก่อนแล้วค่อยไปหาเจียวเอ๋อร์!”
อวิ๋นฉี่เยว่ : … เข้าใจก็ดีแล้ว
อวิ๋นฉี่ซาน : … เด็กสาวคนนี้นิสัยใช้ได้ทีเดียว!
อวิ๋นเจียว : ฮือๆ ทำไมพูดเหมือนข้าจะจับเจ้าไปทำอะไรอย่างนั้นเลย อาบน้ำให้สะอาดก่อนมาหาข้า…
เด็กๆ ทั้งสี่คนต่างพยักหน้าเห็นพ้องต้องกันอยู่นอกหน้าต่าง หลังเหตุการณ์นี้ อวิ๋นหลานเอ๋อร์ก็ถือว่าสามพี่น้องเป็นพวกเดียวกับตนแล้ว
ละครฉากใหญ่ในห้องยังคงดำเนินต่อไป เสียงตะโกนอันแหลมสูงของเถาซื่อดังออกมาไม่หยุด เสียงร้องไห้ราวกับจะขาดใจของอวิ๋นโส่วจู่ และเสียงไออย่างหนักของผู้เฒ่
