เป็นลมหรอก แต่อวิ๋นโส่วกวงที่เป็นคนซื่อๆ กลับเอ่ยปากขอแยกบ้าน เขารู้ดีว่าที่ลูกชายคนโตเป็นเช่นนี้ ก็เพราะถูกเถาซื่อรังแกอย่างหนัก แต่เขาจะยอมให้บ้านใหญ่แยกบ้านออกไปได้หรือ?
ไม่ได้น่ะสิ! บ้านเจ้าใหญ่มีแรงงานอยู่สองคน (เด็กสองคนนับรวมเป็นแรงงานหนึ่งคน) ยิ่งไปกว่านั้นไม่ว่าจะเป็นงานบ้านหรืองานในไร่ จ้าวซื่อเองก็ช่วยทำไม่น้อย หากบ้านเจ้าใหญ่แยกออกไป เจ้าสี่ก็เป็นคนไม่เอาไหน เจ้าห้าก็ใช้เงินเก่ง… ในบ้านนี้มีเพียงเจ้าสามเท่านั้นที่ขยันขันแข็ง
ภรรยาเขาจัดการไม่ได้ เขาจึงได้แต่แสร้งทำเป็นสลบ เพื่อบังคับให้อวิ๋นโส่วกวงยอมถอนคำพูดขอแยกบ้าน ตอนนี้แผนการของเขาก็ได้ผลแล้ว แต่แสร้งสลบก็ต้องทำให้แนบเนียนต่อไป หากลืมตาตื่นขึ้นมาตอนนี้จะไม่ดูน่าสงสัยหรือ?
แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าเถาซื่อจะฉวยโอกาสที่เขาแสร้งทำเป็นสลบ ให้ลูกสาวคนเล็กของเจ้าสามไปตามลุงสองของนาง ไม่รู้ว่านางคิดจะทำอะไรกันแน่ ในใจผู้เฒ่าอวิ๋นทั้งสงสัยและร้อนใจ ส่วนอวิ๋นโส่วจงและครอบครัวหลังจากทานอาหารเย็นเสร็จก็มุ่งหน้าไปยังบ้านเก่า
เดิมทีอวิ๋นโส่วจงตั้งใจว่าจะไปกับฟางซื่อเพียงสองคนก็พอ แต่พวกเด็กๆ ทั้งสามคนกลับอยากตามไปด้วย ตามมาก็ตามมาเถิด เดี๋ยวค่อยบอกไม่ให้พวกเขาเข้าไปในบ้าน ให้อยู่เล่นกับหลานเอ๋อร
