โดยเฉพาะอวิ๋นเจียวนั้น ไม่เพียงแต่คนรับใช้สองคนในบ้านจะขึ้นตรงกับนาง แม้แต่เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายในแต่ละฤดูกาล ฟางซื่อจะตัดเย็บให้นางอย่างน้อยสี่ชุด
แม้จะไม่ใช่ผ้าไหมชั้นดี แต่ฟางซื่อก็ยังคงตั้งใจตัดเย็บอย่างประณีต ลวดลายปักอันงดงามบนชุดของนาง ล้วนเป็นฝีมือของฟางซื่อทั้งสิ้น
ส่วนพี่ชายทั้งสองคนของนางนั้น อวิ๋นฉี่เยว่พี่ชายคนโต จะได้เสื้อผ้าใหม่เอาไว้ผลัดเปลี่ยนสองชุดต่อหนึ่งฤดูกาล ส่วนอวิ๋นฉี่ซานพี่ชายคนรอง จะได้เพียงหนึ่งชุด จากนั้นก็รับช่วงต่อจากอวิ๋นฉี่เยว่
แม้ว่าการปฏิบัตินี้จะมีความแตกต่างไม่น้อย แต่พี่ชายทั้งสองคนไม่เคยใส่ใจ กลับทำตัวเหมือนบิดามารดา รักและตามใจอวิ๋นเจียวราวกับแก้วตาดวงใจ
ในสังคมที่ชายเป็นใหญ่เช่นนี้ การที่นางถูกทุกคนในครอบครัวรักและเอ็นดูราวกับสมบัติล้ำค่า อวิ๋นเจียวคิดว่าชาติที่แล้วนางคงไปกอบกู้โลกมาแน่ๆ…
ชุนเหมยยังคงเกล้าผมมวยสองข้างให้อวิ๋นเจียวเช่นเคย แต่เปลี่ยนมาประดับมวยผมด้วยปิ่นเงินรูปดอกกุหลาบเฉียงเวยที่พันสลับกันไปมา เข้ากับลวดลายดอกกุหลาบเฉียงเวยบนชายกระโปรงของนางอย่างพอดี
เมื่อนางแต่งตัวเช่นนี้ออกมา ทำให้อวิ๋นโส่วจงและพี่ชายทั้งสองคนที่รออยู่ด้านนอก ต่างมองจนตาเป็นประกาย มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นโดยไม่รู้ตัว เด็กน้อยแก้มยุ้ย ดวงตากลมโตเป็นประกาย
