ครัวมาด้วยหลายคน พวกข้าจึงไม่ได้เตรียมอะไรมามากนัก น้ำใจเพียงเล็กน้อยทุกคนอย่าได้รังเกียจเลย”
ฟางซื่อเห็นปฏิกิริยาของทุกคนในบ้าน แต่ก็ยังคงเปิดหีบไม้ออกด้วยสีหน้าเรียบเฉย เริ่มแจกจ่ายของขวัญ
ของขวัญสำหรับผู้เ่าอวิ๋นคือผ้าต่วนสีเข้มสองพับ ผ้าฝ้ายเนื้อดีสองพับ พร้อมด้วยโสมภูเขาสองราก และใบชาอีกหลายกระปุก ส่วนเถาซื่อก็ได้ผ้าต่วนสองพับและผ้าฝ้ายเนื้อดีสองพับเช่นกัน พร้อมกับกำไลเงินหนึ่งคู่
ของขวัญที่ให้คนอื่นๆ เป็นผ้าฝ้ายเนื้อดีคนละสองพับ และญาติผู้หญิงแต่ละคนได้ปิ่นปักผมเงินเพิ่มคนละหนึ่งอัน
ส่วนเด็กที่ยังไม่ได้แต่งงานได้อั่งเปาคนละหนึ่งซอง ข้างในมีก้อนเงินขนาดเท่าเม็ดถั่วลิสงสองเม็ด
พอเห็นของขวัญพวกนี้ สีหน้าของเถาซื่อก็ยิ่งดูแย่ลง เถาซื่อรู้สึกไม่พอใจ มองอวิ๋นโส่วจงและครอบครัวยิ่งมองก็ยิ่งไม่พอใจ
ส่วนพี่ใหญ่อวิ๋นโส่วกวงและครอบครัว รวมถึงอวิ๋นโส่วเย่าน้องชายคนที่สามต่างขอบคุณอวิ๋นโส่วจงและฟางซื่อด้วยความยินดี
เนื่องจากฟางซื่อไม่รู้ว่าตระกูลอวิ๋นมีอวิ๋นโส่วหลี่และอวิ๋นเหมยเอ๋อร์เพิ่มขึ้นมา จึงไม่ได้เตรียมของขวัญสำหรับพวกเขา อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ที่ไม่ได้รับของขวัญจึงจ้องมองอวิ๋นโส่วจงและฟางซื่อด้วยสายตาอาฆาต
พอเห็นกิริยาของแม่ลูกคู่นี้ แม้อวิ๋นโส่วจงจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ก็ยัง
