าท ให้ตนได้เป็นขุนนางหญิง! ทั้งยังจะไปปรากฏกายในท้องพระโรงอีกด้วย!
นี่ช่างมิต่างอันใดจาก…
กำลังง่วงนอนอยู่พอดี แต่กลับมีคนส่งหมอนมาให้ถึงที่!
นางเป็นผู้หยิบยื่นดาบที่อีกฝ่ายเฝ้าฝันอยากได้ทั้งยามหลับยามตื่น ส่งมอบมาให้ถึงมือด้วยตนเอง!
ขอเพียงเมิ่งซีโจวย่างเท้าเข้าสู่ท้องพระโรง ด้วยรูปโฉมของนาง ด้วยสติปัญญาและความสามารถของนาง กระทั่งกลิ่นอายแปลกแยกที่ไม่เหมือนสตรีใด ขอเพียงทั้งคู่ได้พบเจอกันสักครา และหากนางไปสะดุดตาฮ่องเต้ผู้มีนิสัยพิลึกพิลั่นพระองค์นั้นเข้า… นาง-ฮูหยินเมิ่งผู้นี้ย่อมสามารถจินตนาการถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาได้แล้ว!
แผนการชั่วร้ายดำเนินขึ้นเป็นทอดๆ ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วในห้วงความคิดของฮูหยินเมิ่ง
หลายวันมานี้ นางเฝ้าวางหมากซ้อนหมากติดต่อกันไม่หยุด บัดนี้นับได้ว่าทุกอย่างพร้อมสรรพแล้ว เหลือเพียงรอให้สายลมบูรพาพัดมาเท่านั้น
นางค่อยๆยื่นส่งองุ่นเม็ดใสกระจ่างประหนึ่งผลึกแก้วที่อยู่ตรงปลายนิ้วเข้าปาก น้ำหวานฉ่ำพลันแตกซ่านที่ปลายลิ้น ความหวานนั้นได้แผ่ซ่านลงไปจนถึงก้นบึ้งแห่งหัวใจ
เมิ่งซีโจวเอ๋ยเมิ่งซีโจว เห็นทีโชคดีของเจ้า…ถึงคราวต้องสิ้นสุดที่ตรงนี้แล้ว
เมิ่งซีโจวคล้ายสัมผัสมิได้ถึงจิตสังหารที่ซุกซ่อนอยู่ในดวงตาของของฮูหยินเมิ่ง นางยังคงเอ่ยเรียก “ท่านแม่” อยู่เช่นนั้นตามลำพังอีกพ
