บทที่142 หากเป็นเมิ่งซีโจว นางจะตอบเช่นไร?
เดิมทีกวนจื่ออี้ยังสงวนท่าทีเพียงต้องการหยั่งเชิงคล้ายล้อเล่นอยู่เท่านั้น
เขาคิดว่า บางทีนี่อาจเป็นหมากอีกขั้นที่เมิ่งซีโจววางไว้เพื่อกลั่นแกล้งเขาก็เป็นได้ เมื่อวานเป็นนางเองมิใช่รึที่ตั้งใจไปเชื้อเชิญเขามาที่จวน มิหนำซ้ำวันนี้นางยังทำประหนึ่งเล่นกล ทั้งแต่งหน้าแต่งกายแบบใหม่ อีกทั้งยังนิ่งเงียบผิดวิสัยเดิม ไม่แน่ว่าทั้งหมดอาจเป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่นางปูไว้กระมัง
ทว่าเมื่อเขาโยนคำถามนั้นออกไป ผู้ที่ตอบกลับเป็นเมิ่งชินรุ่ย ส่วน ‘เมิ่งซีโจว’ นั้นเอาแต่ก้มหน้าก้มตา เงียบงันมิเอื้อนเอ่ยอันใด ท่าทางของนางกลับมีเพียงความกระอักกระอ่วนให้เห็น
…กระอักกระอ่วนรึ?
ครั้นกวนจื่ออี้จับอารมณ์กระแสนี้ได้เป็นที่ประจักษ์แล้ว เขากลับรู้สึกว่า ความผิดปกติเพียงหนึ่งส่วนนี้ ได้ซุกซ่อนความไม่ชอบมาพากลไว้อีกนับหมื่นส่วน
เมิ่งซีโจวที่เขารู้จักนั้น อิสตรีผู้แข่งแกร่งเช่นนางจะรู้จักคำว่า ‘กระอักกระอ่วน’ ได้อย่างไรกันเล่า?
แต่ต่อให้นางจะกระอักกระอ่วนจริง นางย่อมไม่มีทางก้มหน้าก้มตากล้ำกลืนอย่างเงียบงันเช่นนี้แน่ หากแต่จะทำให้ผู้ที่นำความกระอักกระอ่วนมาให้นาง ต้องกระอักกระอ่วนเสียยิ่งกว่านางเป็นร้อยเป็นพันเท่าในทันทีต่างหาก
ช่างประหลาดเกินไปแล้ว!
