บทที่124 หมายพิชิตนาง จำต้องเหนือกว่าอีกขึ้น
หากยังขืนเล่นเกมแปลถ้อยอักษรอันลุ่มลึกยากจะหยั่งถึงของท่านอาจารย์เสวียนชิงต่อไป เกรงว่านังหญิงชั่วช้าเมิ่งซีโจวนั่น คงมิใช่เพียงมีแรงกดข่มหนานหนานเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น แต่เกรงว่าคงจะเหยียบขึ้นมานั่งอยู่เหนือศีรษะของนางเป็นแน่แท้ ทั้งยังต้องอวดอำนาจทำการข่มเหงอย่างกำเริบเสิบสาน หรือกระทั่ง… อาจร่ายรำบท ‘หงส์คืนรัง’ ต่อหน้านางด้วยเป็นแน่!
ความคับแค้นชิงชังประหนึ่งเพลิงพิษ ได้แผดเผาสติของฮูหยินเมิ่งจนมอดไหม้ นางแทบอยากจะขยำจดหมายฉบับนั้นให้ยับย่นเสียเดี๋ยวนี้ แล้วขว้างมันลงไปกับพื้น จากนั้น จึงค่อยเขียนจดหมายอีกฉบับไปตำหนิท่านอาจารย์เสวียนชิงอย่างรุนแรง
ทว่า… นางไม่สามารถทำเช่นนั้นได้
ท่านอาจารย์เสวียนชิงเป็นบุคคลระดับใดเล่า? เขาคือผู้วิเศษนอกโลกีย์อย่างแท้จริง เป็นผู้ที่มีความสามารถปรับแต่งกลไกสวรรค์ มีวิชาอันลึกล้ำเหนือสามัญ การที่เขายอมลดฐานะอันสูงส่งลงมาชี้ทางคลี่ม่านหมอกให้นางได้เห็น ก็นับว่าเป็นบุญคุณและวาสนาอันใหญ่หลวงเหลือคณานับของนางแล้ว
ความคับแค้นชิงชังและความกระวนกระวายใจทั้งปวง สุดท้ายแล้วล้วนทำได้เพียงแปรเปลี่ยนเป็นเสียงทอดถอนใจอย่างอับจนปัญญาคราหนึ่ง ก่อนจะถูกกดข่มกลับลงสู่ก้นบึ้งของหัวใจอย่างฝืนทน ยามนี้นางรู้สึกหนักอึ้งเสีย
