สามารถตายในมือนางได้ หากความตายของเขาจะยังพอมีประโยชน์แก่นางบ้างแม้เพียงเศษเสี้ยว นั่นย่อมนับเป็นเกียรติสูงสุดในชีวิตนี้ของเขาแล้ว นับเป็นความตายที่ควรค่าอย่างแท้จริง!
แววตาของเมิ่งหนานอี้พลันสว่างวาบขึ้นคราหนึ่ง ก่อนจะเจือด้วยความดูแคลนบางเบาซึ่งผู้ใดก็ยากจะสังเกตเห็นได้
นางชักนิ้วที่ใช้เชยคางอีกฝ่ายกลับคืน การเคลื่อนไหวนั้นฉับไวและเด็ดขาด ประหนึ่งโยนเครื่องมือที่ใช้เสร็จแล้วทิ้งไป
ทว่าในเสี้ยวขณะที่ปลายนิ้วน้อยๆเย็นเยียบนั้นผละออกจากผิวกาย ฉู่เซียวพลันรู้สึกราวกับร่างทั้งร่างได้สูญเสียสิ่งค้ำจุนไป เกิดความรู้สึกว่างเปล่าขึ้นภายในใจอย่างมิอาจหักห้าม
ถึงขั้นที่เขามิอาจควบคุมตนเองได้ชั่วขณะ เผลอยื่นใบหน้าตนล้ำออกตามนิ้วนั่นเล็กน้อย สายตาก็ไล่ตามมือขาวนวลนุ่มดุจหยกที่ชักกลับไปอยู่ชั่วขณะหนึ่ง
พฤติกรรมเยี่ยงนี้ของเขา แทบไม่ต่างอันใดจากสัตว์เลี้ยงน่าสมเพชตัวหนึ่ง ที่ทั้งขาดความอบอุ่น และโหยหาการลูบไล้ด้วยความรักใคร่จากนายของมันอีกสักครา
ท่าทีที่พยายามไล่ตามและไขวคว้านั้น ฉาบไปด้วยแววอาลัยอันแสนต่ำต้อยและความผูกพันอันน่าเวทนา
ครั้นเมื่อภาพฉากนี้ตกสู่สายตาของเมิ่งหนานอี้เข้า นั่นกลับยิ่งปลุกเร้าความรู้สึกเหยียดหยันน่าสมเพช ที่ซุกซ่อนในจุดลึกสุดของหัวใจนางให้ปะทุขึ้นอีกระดับ
บุรุษทั้งห
