่นนี้อย่างไรเล่า เขาจึงเป็นเหยื่อที่นางต้องการที่สุดในยามนี้
หากเขาก่อความวุ่นวายขึ้นมา อานุภาพย่อมต้องร้ายกาจ อีกทั้งยังไม่มีผู้ใดทำอะไรได้ ช่างเหมาะสมที่จะให้เมิ่งซีโจวหยิบยืมมาใช้ประโยชน์เสียจริง
‘ความห้าวหาญ’ ที่มิรู้จักเป็นตายเยี่ยงนี้ ยิ่งทำให้คมของมีดเล่มนี้ทั้งคมกริบทั้งโง่เขลา จนนางสามารถกุมไว้ในมือโดยง่าย ทั้งยังสามารถฟาดฟันไปยังทิศทางที่ตนต้องการได้อีกด้วย
ล่อเกวียน ย่อมต้องมีวิธีผูกบังเหียนของม้า
ยามเข้าใกล้จ้าวหัง สิ่งที่นางใช้คือเรื่องราวและใยเสน่หาจอมปลอมที่ถักทอขึ้นอย่างประณีต ลวงล่อชวนให้ผู้คนจมดิ่ง ตราบใดที่เขายังมิได้หลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น นางก็จะไม่มีวันเปิดเผยฐานะบุตรีภรรยาเอกตระกูลเมิ่งของตนให้เขาล่วงรู้ง่ายๆโดยเด็ดขาด
และสำหรับวิธีการรับมือกับเจ้ากระทิงเถื่อนตรงหน้าอย่างสวีจี้ชางนั้น กลับต้องใช้อีกกลวิธีหนึ่งที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง
นางกับเขารู้จักกันมาตั้งแต่เยาว์วัย ครั้งนั้น ครอบครัวได้จัดให้นางไปเรียนรู้งานที่หอค้าของตระกูลสวี นางจึงมีเหตุให้ต้องพบเจอคุณชายใหญ่ตระกูลสวีผู้นี้อยู่เนืองๆ เงยหน้าก็เจอ ก้มหน้าก็พบ สายสัมพันธ์เพียงน้อยนิดที่สั่งสมมาในกาลก่อนนี่เอง ที่นางใช้เป็นหลักผูกเชือกล่ามเขาไว้
เมิ่งซีโจวสัมผัสได้ชัดเจนถึงจิตใจเร่าร้อน ที่สวีจี้ชางพยายาม
