บทที่100 ตรวจสอบโอสถ
วันนี้ทุกคนตั้งใจจะฉีกหน้านางให้ร่วงหลุดลงมากองกับพื้น แล้วเหยียบย่ำอยู่ซ้ำๆเป็นแน่แท้กระมัง!
แต่ความคั่งแค้นคำรบนี้ นางกลับทำได้เพียงฝืนกล้ำกลืนกลับลงไปทั้งสิ้น!
นั่นเพราะการตรวจค้นเรือนครานี้ นางไม่มีหนทางที่จะปฏิเสธได้เลย และหากเอ่ยคำว่า “ไม่” ออกมาเพียงคำเดียว ย่อมเท่ากับเผยพิรุธออกมาประหนึ่งโจรใจฝ่อ!
เมิ่งชินรุ่ยเอ่ยเสียงทุ้มหนัก
“ฮูหยิน เรื่องตรวจค้นเรือนนี้ เจ้ามีความเห็นเช่นใด?”
ฮูหยินเมิ่งยกสองมือขึ้นกุมหน้าผาก ก่อนจะคุกเข่าโขกศีรษะลงกับพื้น เสียงนั้นเจือแววอาดูรของผู้ถูกต้อนจนสุดทาง
“ข้าเป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมา มิได้มีสิ่งใดปิดบังผู้คน! หากการตรวจค้นเพียงคราเดียวนี้จะสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของข้าได้ เช่นนั้นข้าก็ขอฟังคำสั่งจากท่านพี่ทุกประการ”
นับตั้งแต่เมิ่งชินรุ่ยย่างเท้าก้าวเข้าสู่เรือนมา คิ้วทั้งสองก็มุ่นขมวดแน่นมิเคยคลาย ครั้นได้ฟังถ้อยคำของฮูหยินเมิ่งที่แสดงถึงความรู้จักแยกแยะผิดชอบชั่วดีเพียงนี้ สีหน้าของเขาจึงค่อยผ่อนลงได้บ้าง ในที่สุดก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วเอ่ยสั่งการเสียงกร้าวว่า
“ไปจัดค้นให้ทั่ว จำไว้ว่าอย่าให้ข้าวของภายในเรือนเสียหายอย่างเด็ดขาด”
นับว่าไว้หน้าและให้เกียรติฮูหยินเมิ่งอย่างเต็มที่แล้ว
การตรวจค้นดำเนินไปได้
