ที่พุ่งวาบขึ้นสู่กระหม่อม
นังหญิงสารเลวแซ่หลิวผู้นี้ แท้จริงแล้วแอบซุกห่อโอสถนี้ไว้ในห้องของนางตั้งแต่เมื่อใดกัน?
แล้วยาพิษนี่…นางไปเอามาจากที่ใด?
เพียงปรายตามอง ฮูหยินเมิ่งก็รู้ได้ในทันทีว่า ปริมาณของยาภายในห่อนั้น มากพอที่จะให้นางใช้ได้ถึงสิบครั้งทีเดียว!
เพื่อความรอบคอบ ทุกครั้งที่นางลงมือจึงได้ให้คนปรุงยามาเพียงน้อยนิดเท่านั้น ของสิ่งนี้ย่อมมิใช่ส่วนที่นางหลงเหลือทิ้งไว้เป็นแน่!
“ท่านพี่!”
ภายในดวงตาของฮูหยินเมิ่งมีทั้งความรู้สึกไม่ยอมรับและความลังเลดิ้นรนฉายวาบผ่าน“วิชาแพทย์ของซีโจวยังมีเพียงผิวเผินเท่านั้น ขอท่านพี่ได้โปรดเชิญท่านหมอจากหอหวนชุนมาตรวจดูสักคราด้วยเถิด”
นางฝากความหวังสุดท้ายไว้กับหมอที่กำลังจะถูกเชิญมา หากหมอที่มานั้นบังเอิญเป็นผู้ที่คุ้นเคยกับนางอย่างดี เช่นนั้นยังนับว่าพอมีโอกาสรอดอยู่เสี้ยวหนึ่งบ้าง
เมิ่งชินรุ่ยเห็นชอบกับข้อเสนอนี้ ครั้นกำลังจะเอ่ยปากออกคำสั่ง เมิ่งซีโจวก็พลันกล่าวเสริมขึ้นว่า
“เรื่องนี้เกี่ยวพันกับหลายฝ่ายนัก อย่างไรก็ต้องเชิญหมอมาให้มากกว่านี้อีกสักหน่อยเถิด”
บ่าวไพร่รับคำ แล้วไปเชิญหมอหอหวนชุนที่ว่างอยู่มาถึงห้าคน
ในนั้นมีหมอโจวผู้ซึ่งคุ้นเคยกับฮูหยินเมิ่งอยู่ด้วย!
เมื่อฮูหยินเมิ่งเห็นเขา ก็ราวกับคนจมน้ำที่คว้าได้ซุงท่อนหนึ่ง ความมั่นอกมั่นใจพลันกล
