้ำจุนอำนาจของเขาในภายภาคหน้าเท่านั้น
เขาไม่เคยใส่ใจความเป็นอยู่ในแต่ละวันของผู้ใดเลย ไม่ว่าจะหนาวหรือร้อน สุขหรือทุกข์ ยินดีหรือโศกเศร้า แม้แต่ท่าที ‘บิดาผู้เข้มงวด’ ที่พึงแสดงต่อภายนอก เขายังคร้านจะเสแสร้งทำเสียด้วยซ้ำ ในยามปกติ เขาก็เพียงโยนภารกิจบางอย่างที่ดูประหนึ่งสำคัญยิ่ง หากแท้จริงกลับว่างเปล่าไร้เนื้อหาให้บุตรธิดาทำ หรือไม่นานๆครั้งจึงค่อยพาออกไปเปิดหูเปิดตาเข้างานสังคมบ้าง เพียงเท่านี้ ก็นับว่าเขาได้ทำหน้าที่อบรมเลี้ยงดูบุตรธิดาครบถ้วนแล้ว
สิ่งที่เขาห่วงใยมาแต่ไหนแต่ไร หาใช่ตัวบุตรธิดาเหล่านี้ไม่ หากแต่เป็นคุณค่าที่คนเหล่านี้จะสามารถมอบให้แก่เขา และแก่จวนโหวในวันหน้าเสียมากกว่า
การตายของเมิ่งจิ่งหมิงนั้น แม้แต่อนุหลิวผู้เป็นมารดาแท้ๆก็ยังไม่ล่วงรู้เลยสักนิด และต่อให้นางจะระแคะระคายได้บ้าง ก็ล้วนแต่เป็นการคาดเดาเอาเองเท่านั้น แล้วจะมีหลักฐานอันใดให้นางกล้าปรักปรำฮูหยินเอกผู้นี้ ว่าเป็นคนลงมือสังหารบุตรอนุได้เล่า เพราะหากนางกล้าเอ่ยวาจาส่งเดชจริง เกรงว่ามีเพียงแต่จะต้องตายเร็วขึ้นเท่านั้น
ในระยะแรกที่เมิ่งจิ่งหมิงหายสาบสูญไป เมิ่งชินรุ่ยก็เผยอาการกระวนกระวายออกมาหลายส่วนจริงๆ ถึงขั้นส่งคนออกไปตามหาทั่วทุกสารทิศ ดูผิวเผินแล้วช่างคล้ายกับมีความ
