เข้าลึก ก่อนจะทยอยผ่อนออกมาอย่างเชื่องช้า คิดเสียว่าเมื่อครู่มิได้มีสิ่งใดเกิดขึ้น จากนั้นจึงค่อยเดินกลับไปยังเรือนโยวหลานทีละก้าวอย่างสงบนิ่ง
ภายในเรือนฉงหัว เมิ่งซีโจวทั้งแกล้งหยอกเย้าเมิ่งหนานอี้ ทั้งยั่วโมโหฮูหยินเมิ่ง กระทั่งสองแม่ลูกต่างพากันเดือดดาลจนควันพวยพุ่งออกจากทวารทั้งเจ็ด ครานี้อารมณ์ของนางจึงนับว่าปลอดโปร่งเบิกบานไม่น้อยทีเดียว
นางหลับตาลงอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะจมดิ่งกลับสู่ห้วงนิทราอีกครา
หมากตัวแรกของกระดานนี้ได้วางลงเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงรอคอยแรงลมตะวันออกเท่านั้น
ตะวันขึ้นแล้วก็ตก วันแล้ววันเล่าผ่านพ้นไป วันเวลาก็ได้ล่วงเลยไปรวดเร็วดุจกระพริบตา
ชื่อเสียงของ ‘เซียวเหยาเค่อ’ ในเมืองหลวงก็ยิ่งโด่งดังมากขึ้นทุกที
เมิ่งซีโจวฉวยจังหวะยามที่กระแสกำลังร้อนแรงนี้ รีบลงมือเขียนต้นฉบับเล่มแล้วเล่มเล่าออกมา แล้วจึงให้ลั่วกู่นำส่งไปยังหอตำราซู่อวี้
บัดนี้เถ้าแก่หอตำราเพียงได้เห็นหน้าลั่วกู่ ก็แทบประหนึ่งเห็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภที่มีตัวตนแล้ว รอยยิ้มเบิกบานมากเสียจนรอยย่นแทบปรากฏเต็มใบหน้า เขาถึงขั้นอยากยกลั่วกู่ขึ้นบูชาดุจบรรพชนผู้ล่วงลับ เฝ้าคอยเอาอกเอาใจอีกฝ่ายอย่างไร้ที่ติ
ทว่าลั่วกู่ยังคงมีสีหน้าเย็นชาประหนึ่งภูเขาน้ำแข็งพันปีมิแปรเปลี่ยน ไม่รับรู้ต่อคำประจบสอพลอของ
