ิงๆ แล้วมีหรือที่สองแม่ลูกยังจะกล้าทำตัวกำเริบเสิบสานมาจนถึงทุกวันนี้ได้?
บทลงโทษนี้สำหรับเมิ่งซีโจวแล้ว นับว่าไม่เจ็บไม่คันนัก แต่ทว่าสำหรับเมิ่งหนานอี้ —บุตรีผู้ถูกเลี้ยงดูตามใจจนเสียคนแล้ว โทษสถานนี้จึงนับว่ารุนแรงปานฟ้าถล่มแผ่นดินทลายเลยทีเดียว!
ถูกกักบริเวณ! ถูกริบเบี้ย!
นางไม่เคยได้รับโทษหนักถึงเพียงนี้มาก่อน!
และเหนือสิ่งอื่นใด สิ่งที่นางไม่สามารถทำใจยอมรับได้มากที่สุดก็คือ ความอัปยศอดสูที่เกิดขึ้นในครานี้!
นางเงยหน้าขึ้นส่ายสะบัดไปมา ปฏิเสธที่จะยอมรับอย่างดื้อรั้น จ้องมองเมิ่งชินรุ่ยเขม็งไม่วางตา แววตาทั้งสองยังฉายความหวังสุดท้ายออกมาเสี้ยวหนึ่ง — บางทีท่านพ่ออาจจะเห็นแก่ฐานะ ‘ว่าที่พระชายาแห่งองค์รัชทายาท’ ของนาง ยอมถอนคำสั่งนี่ก็เป็นได้กระมัง?!
แต่ช่างน่าเสียดายที่เมิ่งชินรุ่ยนั้นหนังตาแทบจะปิดอยู่รอมร่อแล้ว ความง่วงถาโถมเข้ามาดุจคลื่นสมุทรจนเกือบกลืนเขาจมหาย
เขาฝืนประคองบารมีแห่งประมุขจวน ประกาศบทลงโทษจนเสร็จสรรพแล้ว ก็รู้สึกราวกับได้รับการอภัยโทษ รีบลุกพรวดขึ้นทันใด ภายในใจคิดเพียงแค่ต้องการจะพุ่งกายลงไปบนเตียงนอน
“แยกย้ายกันได้แล้ว!”
น้ำเสียงของเขาเด็ดขาดแน่วแน่ ไม่เปิดช่องให้ผู้ใดได้มีโอกาสโต้แย้งอีก
เมิ่งชินรุ่ยมิได้ล่วงรู้ความคับแค้นใจของเมิ่งหนานอี้ใ
