านนี้ย่อมยากกว่าเมื่อกลางวันหลายเท่านัก!
ยามกลางวันที่ออกตามหาคุณหนูรอง อย่างน้อยยังพออ้างได้ว่า ‘คุณหนูเที่ยวเล่นจนเพลินยังไม่กลับจวน’ เพื่อกลบเกลื่อนสายตาของผู้คน แต่ดึกสงัดเช่นนี้ กลับต้องออกตามหาคุณหนูใหญ่… หากพลาดพลั้งแม้เพียงเล็กน้อย เผยให้ผู้คนล่วงรู้สักเศษเสี้ยวว่าพวกเขากำลังตามหาคุณหนูใหญ่แห่งจวนอยู่ ชื่อเสียงของคุณหนูใหญ่ซึ่งเป็นถึงว่าที่พระชายาขององค์รัชทายาท เกรงว่าคงต้องพังทลายสิ้นในคราเดียวเป็นแน่!
พวกเขาจึงได้แต่ลอบกระทำการประหนึ่งโจรผู้ร้าย แม้แต่โคมไฟยังไม่กล้าจุดให้สว่างเกินไป ยามไต่ถามผู้คนก็ต้องระมัดระวังทุกถ้อยคำ พูดจาคลุมเครือไม่กล้าเอ่ยความให้ชัดแจ้ง
ภายในโถงใหญ่ แสงตะเกียงสว่างเจิดจ้าไปทั่วทั้งห้อง ทว่าบรรยากาศกลับกดดันอึดอัดเสียยิ่งกว่าทะเลมรณะก่อนพายุใหญ่จะมาเยือนเสียอีก
ฮูหยินเมิ่งนั่งก็ไม่ติด ยืนก็ไม่มั่น ร้อนรุ่มใจเสียยิ่งกว่ามดบนกระทะร้อนฉ่า เดินวนไปเวียนมาอยู่ภายในห้องโถงไม่หยุด ครู่หนึ่งก็พรวดไปชะเง้อมองตรงประตู อีกครู่หนึ่งก็เดินกลับมาอย่างคนใจลอยประหนึ่งวิญญาณหลุดออกจากร่าง
ส่วนเมิ่งซีโจวนั้น ภายนอกเสแสร้งทำทีเป็นร้อนอกร้อนใจ ทว่าภายในกลับสงบเยือกเย็นอย่างยิ่ง
ขนมชั้นดีไม่กี่จานที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ นางล้วนลองหยิบชิมไปเสียทั่วทุกจานแล้ว
นางกินขนม
