่านแม่ยามนี้ ดูประหนึ่งกำลังพบเห็น ‘ใครสักคนที่สมควรตาย แต่กลับยังมีชีวิตอยู่’ เสียนี่กระไร”
เดิมทีเมื่อแผนการล้มเหลว ฮูหยินเมิ่งก็นึกเดือดดาลขีดสุดอยู่ก่อนแล้ว คาดไม่ถึงว่าเมิ่งซีโจวยังจะกล้าเอ่ยวาจาเย้ยหยันต่อหน้านางเช่นนี้อีก!
เส้นเอ็นสองข้างขมับของฮูหยินเมิ่งพลันเต้นตุบๆรุนแรง
“นี่เจ้า!”
ผู้ใดเห็นย่อมมองออกว่าฮูหยินเมิ่งกำลังโมโหเดือดดาล ในขณะที่เมิ่งซีโจวกลับห่อไหล่ทั้งสองเข้าหากันเล็กน้อย เสแสร้งทำเป็นว่าตนกำลังหวาดกลัวจนเนื้อตัวสั่นเทาอยู่ ทว่าน้ำเสียงที่เปล่งออกมากลับแฝงเร้นไปด้วยการยั่วยุ
“ดูเหมือนท่านแม่คงจะไม่ค่อยเห็นด้วยกับคำพูดของลูกกระมัง ปรากฏว่าโชคชะตาช่างเล่นตลกนัก สวมรองเท้าเหล็กจนทะลุก็ยังหาไม่พบ ครั้นได้พบกลับไม่ต้องเปลืองแรงเลยสักนิด ท่านแม่ร้อนอกร้อนใจตามหาตัวลูก คราวนี้ได้พบพานแล้ว ท่านแม่คงจะกำลังรู้สึกสุขีดีใจจนแทบปิดไม่มิดแล้วกระมัง?”
เมิ่งซีโจวประหนึ่งมีถ้อยวาจาเหน็บแนมที่สามารถหยิบมาใช้ไม่รู้จักหมดสิ้น ฮูหยินเมิ่งสัมผัสได้ถึงรสคาวหวานพุ่งขึ้นจ่อถึงลำคอ เบื้องหน้ามืดดำเป็นระลอกคลื่น!
นังอัปปรีผู้นี้… ทั้งที่ควรจะต้องกลายเป็นคนพิกลพิการเป็นผักไปแล้วแท้ๆ แต่ยังกลับรอดมาทำตัวโอ้อวดเบ่งอำนาจ ทั้งยังจงใจพร่ำวาจาประชดประชันเหลวไหลเพื่อยั่วโท
