บทที่63 หรือว่า เมิ่งซีโจว…ตายแล้ว? (1)
ชิงหลีหมุนกายกลับแทบจะในทันที ฝีเท้าไวประหนึ่งมีลมหนุนใต้ฝ่าเท้า
นางต้องแสร้งทำเป็นกลับไปพักผ่อนที่ห้องชั้นล่างก่อน จากนั้นจึงค่อยลอบออกไปนำเรื่องทั้งหมดไปรายงานต่อฮูหยินเมิ่ง!
เทียบกับทรัพย์สินเงินทองที่สูญเสียไปแล้ว ยามนี้ในใจนางกลับมีหินหนักพันชั่งกดทับอยู่ยิ่งกว่า!
คุณหนูอยู่ในห้องแท้ๆ แต่นางกลับไปรายงานท่านโหวว่าอีกฝ่าย ‘หายไปทั้งคืนมิได้กลับจวน’ เกรงว่าป่านนี้ท่านโหวคงส่งจะส่งคนออกไปตามหาอีกฝ่ายแล้วเป็นแน่!
หากอีกประเดี๋ยวคุณหนูรองปรากฏกายขึ้นต่อหน้าผู้คนในจวน เช่นนั้นแล้วจะมิเท่ากับว่านางซึ่งเป็นบ่าวกำลังหลอกท่านโหวเล่นดุจจูงสุนัขเดินหรอกหรือ?
ทั้งข่าวลวงที่นางเอ่ยออกไปนั้น ยังนับเป็นเรื่องใหญ่ที่เกี่ยวพันถึงชื่อเสียงของคุณหนูในจวนอีกด้วย! โทษสถานหนักประเภทนี้ ต่อให้ถูกโบยสักหลายสิบไม้แล้วขายออกไป ก็ยังนับว่าเบาเกินไปด้วยซ้ำ!
เมื่อคิดถึงผลลัพธ์อันน่าสะพรึงที่อาจได้รับ เหงื่อเย็นก็พลันซึมออกจนชุ่มเสื้อชั้นในของนางในบัดดล ทุกย่างก้าวล้วนเหมือนเหยียบลงบนถ่านแดงที่กำลังลุกไหม้!
ทว่านางเพิ่งจะก้าวออกไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงคุณหนูเปล่งดังขึ้นจากด้านหลังเสียก่อน
“ช้าก่อน”
ร่างทั้งร่างของชิงหลีสะท้านเฮือก ฝีเท้าพลันตรึงแน่นอยู่กับที่! ไอเ