ไว้แน่นเสียจนไม่อาจดิ้นหลุดแล้ว เกรงว่าร่างของนางคงจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นดุจโคลนเลนไร้เรี่ยวแรงแล้วเป็นแน่!
เหงื่อเย็นไหลทะลักราวสายน้ำตก ชั่วพริบตาก็ซึมชุ่มแผ่นหลังจนเปียกชื้น ปอยผมที่หน้าผากแนบติดอยู่บนใบหน้าที่ซีดขาวดุจกระดาษ
ทว่าเมิ่งซีโจวคล้ายมิได้ยินเสียงกรีดร้องแสบแก้วหูของนางเลย พลันเอียงศีรษะเล็กน้อยประหนึ่งกำลังสดับฟังทิศทางลม จากนั้น จึงหยิบลูกธนูขึ้นพาดสายอีกดอก แล้วดึงสายธนูอีกคราด้วยท่วงท่าสงบนิ่ง
ลูกธนูดอกที่สามพุ่งทะยานตามเสียงแหวกห้วงอากาศออกไป แล้วต่อมา ก็มีเสียงกระทบแผ่วใสดังกังวานขึ้น!
เมิ่งหนานอี้พลันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเบาหวิวเหนือศีรษะตน!
ผลแอปเปิ้ลนั้นได้ถูกลูกธนูพุ่งทะลวงใส่จนแตกกระจาย บัดนี้เศษเนื้อและน้ำหวานสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนเต็มเรือนผมและวงหน้าของนาง!
ในขณะเดียวกัน เสียงโห่ร้องด้วยความยินดีปรีดาก็ดังสนั่นลั่นไปทั่วทั้งลานยิง เจียงจี้เย่วและเหล่าสหายคนอื่นๆ ต่างพากันกระโดดโลดเต้นด้วยความดีอกดีใจ
เมิ่งซีโจวจึงค่อยๆยกมือขึ้นปลดผ้าแพรปิดตาลงอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะโยนให้สาวใช้ข้างกายไปอย่างลวกๆ จากนั้น นางก็หันไปมองเมิ่งหนานอี้ที่ร่างถูกมัดอยู่กับหลักไม้นั่น ยามนี้ร่างทั้งร่างของนางสั่นเทิ้ม สภาพแทบดูไม่เป็นผู้เป็นคน มุมปากของนางพลันยกขึ้นดูคล้าย
