ทั้งหลายเป็นฝ่ายชักชวนนางมาเล่นเกมที่หยาบกระด้างป่าเถื่อนเช่นนี้เอง ในเมื่อเป็นการละเล่นที่อันตรายถึงเพียงนี้ จะเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นบ้างก็นับเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่สุดแล้ว!
เมิ่งซีโจวหันมองนางปราดหนึ่ง แววตาทั้งสองประหนึ่งหยั่งรู้ทุกความคิดของอีกฝ่าย แต่กลับยังคลี่ยิ้มอย่างเอ็นดูพลางเอ่ยว่า
“ได้สิ เช่นนั้นน้องหญิงก็เป็นฝ่ายยิงก่อนเถิด”
เมิ่งหนานอี้พยายามกดข่มหัวใจที่กำลังเต้นระรัวรุนแรงด้วยความตื่นเต้นยินดี ที่กำลังเอ่อท่วมท้นเอาไว้อย่างสุดกำลัง ก่อนจะรับคันธนูมาจากบ่าวรับใช้มาถือไว้ในมือ
ทว่า ครั้นนางลองออกแรงเหนี่ยวคันธนูแล้ว กลับพบว่าธนูอ่อสลักลวดลายที่ดูเหมือนเบาหวิวคันนั้น กลับแน่นนิ่งราวกับถูกหล่อขึ้นจากเหล็กกล้าทั้งแท่ง! นางไม่สามารถขยับเขยื้อนมันได้แม้แต่น้อย!
แม้นางจะพยายามออกแรงดึงจนสุดกำลัง ราวกับได้เค้นเอาเรี่ยวแรงทั้งหมดในชีวิตออกมาแล้ว จนแก้มทั้งสองข้างถึงกับแดงก่ำ วงแขนสั่นระริกราวปีกผีเสื้อกระพือสั่นไหว แต่สายธนูกลับเพียงสั่นสะท้านเล็กน้อยเท่านั้น!
“พรวด…”
มิรู้ว่าผู้ใดกันที่กลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ พลันปล่อยเสียงหลุดออกมาคำหนึ่งด้วยความขบขัน
เมิ่งหนานอี้ทั้งอับอายทั้งคับแค้นใจจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปเสียเดี๋ยวนั้น!
แต่นางก็ยังไม่ยอมแพ้ กัดฟันรวบรวมเรี่ยวแ
