่าเริงในกาลก่อน ถูกแทนที่ด้วยสติปัญญาอันลุ่มลึกสุขุม ประดุจเหล็กเย็นที่ผ่านการหลอมจากเปลวเพลิงร้อนแรง คมจึงได้แกร่งกล้ายิ่งกว่าเดิม ทว่ากลับนิ่งสงบสุขุมยิ่งกว่าเก่า
หาได้จำต้องเอ่ยวาจาใดอีกไม่ องค์หญิงใหญ่เพียงเห็นก็ทรงเข้าใจแล้วว่า ภายในศาลบรรพชนแห่งนี้ เมื่อครู่เพิ่งผ่านพ้นพายุโหมกระหน่ำอันใดมา และเมิ่งซีโจวก็หาใช่เพียงสามารถเอาตัวรอดมาได้โดยสวัสดิภาพเท่านั้น หากกลับยังพลิกสถานการณ์ในห้วงคับขันนี้ จนสามารถมอบกระบวนท่าถึงตายให้อีกฝ่ายได้ด้วย!
ในพระทัยขององค์หญิงใหญ่พลันบีบรัดวูบหนึ่ง ไม่อาจรู้ได้เลยว่านางต้องผ่านเรื่องราวอันใดมาบ้าง… ต้องระหกระเหินตกอับอยู่ที่ชนบทมากเพียงใด ครั้นหวนคืนสู่จวนกลับยังถูกผู้อื่นช่วงชิงฐานะตัวตนไปอีก…
ความเวทนาสงสารนั้นพลันแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกชื่นชมยิ่งกว่าเดิมในบัดดล พระนางทรงทอดพระเนตรไปทางเมิ่งซีโจว ก่อนจะพยักหน้าแผ่วเบาให้นางคราหนึ่ง