บทที่24 ค่ำคืนแห่งการล้างบาง
“เหตุใดจึงเงียบงันกันหมดเล่า? ในเมื่อไม่มีผู้ใดกล้าเดิมพัน” รอยยิ้มที่มุมปากของเมิ่งซีโจวยิ่งทวีความล้ำลึกและน่าสยดสยองมากขึ้น แต่ท่าทีของนางยังคงสงบนิ่งไม่แปรเปลี่ยน
“เช่นนั้น เรามาคุยเงื่อนไขเกี่ยวกับเรื่องยาถอนพิษกันเถิด”
“ข้าผู้นี้อุตส่าห์มีจิตเมตตาคิดช่วยชีวิตพวกเจ้าทุกคน แน่นอนว่าเรื่องละเอียดอ่อนเช่นนี้ พวกเจ้าย่อมต้องสมควรแสดงความจริงใจต่อกันสักหน่อย” นางกล่าวเสริมต่อเป็นเรื่องเป็นราว
บอกว่ามีจิตเมตตากรุณาหวังช่วยชีวิตชาวบ้านรึ?
ลืมไปแล้วกระมังว่า — ผู้ใดกันที่ทำให้ทุกคนต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้?!!
แต่แม้จะคิดเช่นนั้น อย่างไรเสียก็มิมีผู้ใดหาญกล้าปริปากสวนด่าออกไปแม้สักคำ ทุกคนล้วนแต่เก็บงำความอาฆาตแค้นไว้ภายในใจ ไม่กล้าแม้แต่จะเปิดเผยแสดงตัว
“เงื่อนไขนั้นง่ายดายยิ่งนัก…”
น้ำเสียงของนางพลันเย็นเยียบลง “ขอเพียงหักแขนขาทั้งสี่ของผู้ใหญ่บ้าน แล้วตัดเส้นเอ็นทั้งข้อมือข้อเท้าของเขาเสีย ตัวข้าเองก็หาใช่คนจิตใจคับแคบแต่อย่างใด ไฉนจะกล้าเข่นฆ่าผู้คนถึงตายเล่า ยาพิษที่เขาและพวกเจ้าทุกคนดื่มเข้าไปนั้น เลวร้ายสุดก็เพียงแค่บ่อนทำลายอวัยวะภายในให้เน่าเปื่อย ต้องนอนทนทุกข์ทรมาน เสมือนตายแต่ไม่ตายก็เท่านั้นเอง เพียงแต่สำหรับเขา…ข้านึกอยากจะ
