ให้พิเศษกว่าผู้ใด ข้าต้องการให้ผู้ใหญ่บ้านได้ลิ้มรสชาติของความทรมานอย่างเต็มที่จริงๆ!”
ชั่วพริบตาที่นางกล่าวจบ ฝูงชนที่เคยเงียบงันก็เริ่มส่งเสียงเซ็งแซ่ปะทุขึ้นอีกครา! เป็นเสียงซุบซิบหารือกันดังหึ่งๆ จะบอกว่าคล้ายฝูงแมลงวันตอมกองมูลก็ไม่เชิงนัก
หัวหน้าหมู่บ้านนับเป็นเสาหลักของหมู่บ้านอย่างแท้จริง! ครั้นปีนั้นเกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ ก็เป็นเขาผู้นี้ที่ไล่เคาะประตูเรือนทีละหลัง ช่วยเหลือเหล่าบุรุษทั้งหลายให้หนีตายขึ้นหลบภัยบนคานหลังคาได้อย่างปลอดภัย ส่งผลให้หมู่บ้านรอดพ้นจากวิกฤตสูญสิ้นสายโลหิตได้
แต่ในทางกลับกัน ก็กลับเป็นเขาอีกเช่นเคยที่มีนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นพยาบาทฝังใจเป็นที่สุด หากไม่ชอบขี้หน้าผู้ใดขึ้นมา ก็มักจะหยิบใช้วิธีการโหดเหี้ยมเล่นงาน ผู้ใดกล้าแตะต้องหรือล้ำเส้นเขา เพียงชั่วข้ามคืน สุสานบรรพชนล้วนถูกขุดเละจนราบเป็นหน้ากลอง!
แต่กระนั้น…ถึงคราวต้องชั่งใจจริงจังแล้ว อย่างไรเสียค่ำคืนนี้พวกเขาก็จะต้องตายเพราะพิษอยู่แล้ว! มิสู้หลับตา ‘จัดการ’ ผู้ใหญ่บ้านให้จบๆไปเล่า!
ในยามนั้นเอง หัวหน้าหมู่บ้านที่นอนหมดสภาพอยู่บนพื้น เขาอาเจียนเป็นสายโลหิตออกมาอย่างหนักจนหมดเรี่ยวหมดแรง ฝืนกายเงยหน้าที่ผ่ายผอมขึ้นมอง ครั้นได้ยินวาจาที่แสนเหี้ยมเกรียมของเมิ่งซีโจว ก็ยิ่งทวีความเดือดดาล แต่ละพยา
