ว ภายนอกดูแข็งแกร่งแต่ภายในนั้นกลวงเปล่า
“เจ้าพวกทรยศ! เจ้าพวกไม่รักดีแปรพักตร์กันหมด! เจ้าพวกสัตว์เดรัจฉาน! เนรคุณสิ้นดี……”
ฝูงหมาป่าไร้หัวใจเหล่านี้หรือจะยอมปล่อยเหยื่อชิ้นสำคัญ ซึ่งเกี่ยวพันถึงชีวิตของพวกตนให้หลุดลอยไปได้อย่างไรเล่า?
เพียงเห็นเอ้อร์หนิว บุรุษผู้มีพละกำลังมากที่สุดในหมู่บ้าน ก้าวพรวดตรงเข้าคว้าข้อเท้าของผู้ใหญ่บ้านไว้แน่น ราวกับกำซากสุนัขตายไว้ในมือ จากนั้น เจ้าตัวก็ตั้งท่าเสมือนกำลังบิดขวดน้ำ แล้ว…บิดกระชากขาของผู้ใหญ่บ้านหักอย่างโหดเหี้ยม!
“ผู้ใหญ่” บุรุษผู้หนึ่งเอ่ยเรียกน้ำเสียงแหบพร่า แฝงซ่อนความนอบน้อมที่แสนจอมปลอม
“สละท่านเพียงผู้เดียวเพื่อช่วยชีวิตคนทั้งหมู่บ้าน ท่านในฐ)านะผู้นำที่มีคุณธรรมสูงส่ง คิดๆดูแล้ว…สำหรับการเสียสละครั้งใหญ่นี้ ท่านคงยินดีรับเป็นแน่แท้จริงหรือไม่? เช่นนั้น พวกเราชาวบ้านทุกคนต้องขอขอบคุณท่านล่วงหน้าแล้ว!”
คำพูดยังไม่ทันสิ้นเสียงดี เขาผู้นั้นก็ยกเท้ากระทืบขาผู้ใหญ่บ้านสุดแรงเกิด! เสียงกระดูกลั่นแตกดัง “กร๊อบ” สะท้อนก้องเป็นวงกว้าง พร้อมกับเสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดของผู้ใหญ่บ้านที่เปล่งดังขึ้น นับเป็นพิธีลั่นกลองเปิดฉากการแสดงละครอันโหดเหี้ยมขึ้นในบัดดล!
จะด้วยความหวาดหวั่นต่อความตาย หรือเพราะความเคียดแค้นที่สั่งสมมานานก็
