บทที่13 รวมตัวอีกครั้งในชาตินี้ (2)
ในห้วงจังหวะคับขันที่ความเป็นความตายแขวนอยู่บนเส้นด้าย—
“ปั้ก!”
ร่างของนางก็ได้พุ่งชนเข้ากับแผ่นอกใหญ่แข็งแกร่งของคนผู้หนึ่ง!
ผู้มาใหม่ครางเสียงต่ำเล็ดลอดออกมาเล็กน้อยจากแรงปะทะ ทว่าร่างกายกลับมั่นคงดุจศิลา วงแขนแกร่งทรงพลังถูกยื่นออกมาประคองกอดร่างของนาง และร่างขององค์หญิงใหญ่ที่อยู่บนบ่าไว้ได้อย่างมั่นคง
กลิ่นหอมเย็นสะอาดคล้ายต้นสนท่ามกลางเหมันต์ฤดูระคนโทนไม้อบอุ่น ได้ลอยเข้าแตะที่ปลายจมูกของนาง ช่างเป็นกลิ่นที่ชวนให้รู้สึกเย้ายวนยิ่งนัก
อาการหนักอึ้งดุจภูผาหินอันเกิดจากการแบกปัญหามากมายไว้ และกำลังกดทับกลางอกของเมิ่งซีโจวอยู่ บัดนี้พลันมลายหายสิ้นในฉับพลัน!
เขามาแล้ว!
องค์รัชทายาท—ซ่งเฉิงจี้!
เพียงชั่วพริบตานั้นเอง ผู้ใหญ่บ้านกับภรรยาก็ตามมาถึงตรงหน้า อ้าปากแยกเขี้ยวพลางพุ่งตรงเข้ามาด้วยสีหน้าท่าทางดุร้าย!
“จับตัวไว้!”
คลื่นเสียงนั้นเย็นเยียบกระจ่างใสดุจหยก หากแต่แฝงไว้ด้วยพลังอำนาจสูงสุดระเบิดคลั่งออกมา
ทว่าเสี้ยวอึดใจนั้นเอง ยังมิทันเปิดโอกาสให้เหล่าองครักษ์ด้านหลังของซ่งเฉิงจี้ได้ลงมือ แววตาของเมิ่งซีโจวก็พลันฉายประกายอำมหิตเจิดจ้า นางรีบส่งร่างไร้สติขององค์หญิงใหญ่คืนให้กับซ่งเฉิงจี้โดยเร็ว
จากนั้น สองฝ่ามือก็พุ่งฉับออกไปด้วยความเร็วดุจสายฟ้า ชักก
