หนาราวกับมัดสุกรตัวหนึ่ง กลับขึ้นไปวางไว้บนรถม้า
ยามนี้ คฤหาสน์ของเศรษฐ)ีบ้านนอกผู้นั้นก็อยู่เบื้องหน้าใกล้เข้ามาแล้ว เมิ่งซีโจวรีบกระโดดขึ้นไปบนหลังม้าโดยเร็ว ก่อนจะเอ่ยกำชับซ่งซวี่ป๋ายด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า
“อีกประเดี๋ยวเจ้าต้องตั้งสติให้ดี คอยสังเกตสีหน้าของข้าให้จงดี ส่งสัญญาณให้เมื่อใดแล้วค่อยลงมือ เข้าใจหรือไม่?”
ซ่งซวี่ป๋ายพยักหน้ารับคำด้วยท่วงท่าหนักแน่น
รถม้าของทั้งสองแล่นมาหยุดลงตรงหน้าประตูคฤหาสน์ และทันทีที่คนเฝ้าประตูได้ยินว่าเป็นหมอหญิงที่มารักษานายท่าน เขาก็รีบไปตามพ่อบ้านให้ออกมาต้อนรับด้วยตนเอง
“โอ้โฮ! ในที่สุดก็ได้พบตัวท่านหมอหญิงเสียที!”
…..
