ครั้นเห็นว่าสถานการณ์เริ่มบานปลายใกล้จะควบคุมไม่อยู่แล้ว ผู้ใหญ่บ้านซึ่งก่อนหน้านี้แสร้งหูหนวกเป็นใบ้ จึงต้องรีบตวาดเสียงเข้มขึ้นว่า
“พอได้แล้ว! หยุดมือกันเสียเดี๋ยวนี้!”
จากนั้น เขาก็ชี้นิ้วสั่งการชายฉกรรจ์หลายคนในที่แห่งนั้น
“พวกเจ้านำคนมากหน่อยกลับไปตรวจค้นสถานที่แห่งนั้นให้ละเอียดถี่ถ้วนอีกครั้ง! และเพื่อความรอบคอบ จงไปตรวจค้นที่บ้านตระกูลจางด้วย!”
สายตาของเขาเย็นเยียบดั่งมีดคม กวาดมองไปทางเมิ่งซีโจว และแม่เ่าจางที่กำลังนอนหายใจหอบอยู่บนพื้น
เวลาค่อยๆเคลื่อนผ่านไปทีละน้อย
บรรยากาศความกดดันได้แผ่ซ่านอบอวลไปทั่วทั้งห้อง
แม่เ่าจางจ้องเขม็งไปทางเมิ่งซีโจว ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยความเคียดแค้น แดงก่ำประหนึ่งว่าโลหิตจะหยดไหลออกมาได้ทุกเมื่อ
ในที่สุด ชายฉกรรจ์หลายคนที่ถูกสั่งให้ไปค้นหาสองสามีภรรยาก็กลับมา สีหน้าของแต่ละคนล้วนซีดขาวประหนึ่งไร้โลหิตหล่อเลี้ยง
“พบพวกเขาแล้ว…”
ผู้เป็นหัวหน้ากล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน “สองผัวเมียนั่นกลายเป็นศพอยู่ที่บ่อร้างไปแล้ว… ช่างตายอย่างน่าสลดนัก เสื้อผ้าก็หลุดลุ่ยกระจัดกระจาย คาดว่าพวกเขาทั้งสองคงจะหวาดกลัวว่าแม่เ่าจางจะพาคนมาพบเห็นเข้า จึงรีบลนลานหาที่หลบซ่อน จนพลาดพลั้งพลัดตกลงไปในบ่อร้างเข้า…”
