กว่าองค์หญิงเก้าเพียงหนึ่งปี แต่แต่งงานมาสามปีแล้ว
ตอนแรกที่เพิ่งแต่งงานกันใหม่ ๆ ก็ยังดีอยู่ ราชบุตรเขยยอมตามใจองค์หญิงทุกอย่าง แต่หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งปี เมื่อความตื่นเต้นจางหายไป ก็เริ่มประพฤติตนตามอำเภอใจ
การแอบเลี้ยงอนุภรรยาก็ยังพอทนได้ แต่บ่อยครั้งพวกเขาได้ไปเที่ยวหอนางโลมอย่างโจ่งแจ้งอีกด้วย
เฉินจี๋มีนิสัยอ่อนโยน ส่วนราชบุตรเขยขององค์หญิงห้าและองค์หญิงแปดก็เป็นบุตรขุนนางผู้มีอำนาจ เขาเอ่ยตำหนิสองสามครั้งจากนั้นก็ปล่อยไป
ตอนนี้องค์หญิงห้าและองค์หญิงแปดก็ไม่ต่างอะไรกับการได้นอนกอดทะเบียนอย่างไร้คู่ครอง
เมื่อเทียบกับสามีของพวกนาง จินเฟิงนับได้ว่าเป็นคู่ครองที่หาได้ยากยิ่งจริง ๆ
“เมื่อเจ้าตัดสินใจแล้ว ก็ตามใจเจ้าเถิด”
เฉินจี๋ตบไหล่องค์หญิงเก้าอย่างจนปัญญา “ขอเพียงเจ้าอยู่ดีมีสุข ข้าก็ยอมเสียหน้าแล้วกัน!”
“ขอบพระทัยเพคะเสด็จพ่อ!”
องค์หญิงเก้าคำนับเฉินจี๋ “ลูกจะพยายามเกลี้ยกล่อมท่านอาจารย์ ช่วยเหลือเสด็จพ่ออย่างสุดความสามารถ เชื่อว่าในไม่ช้า ต้าคังจะต้องสงบสุขร่มเย็นและเสด็จพ่อจะต้องเป็นฮ่องเต้ผู้ทรงปรีชาที่จารึกในประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน!”
“เจ้าน่ะตกหลุมรักจนหัวปั่นเช่นนี้แล้ว อย่ามาหลอกข้าเลย!”
เฉินจี๋มองดูองค์หญิงเก้าอย่างไม่พอใจ
“เสด็จพ่อคิดว่าลูกหลอหลวงหรือเพคะ? เสด็จพ่อส่งหน่วยข่าวกรองไปดูที่ซื่อชวนก็จะรู้ความจริง!”
“ข้าจะส่งคนไปดู”
ฮ่องเต้เฉินจี๋โบกมือแล้วเดินออกจากป้อมปรา
