สำเร็จ จินเฟิงอาจจะทำได้
“จินเฟิง เจ้าเต็มใจที่จะไปยึดคืนสิบหกโจวเยี่ยนอวิ๋นจริง ๆ หรือ?”
เฉินจี๋จ้องมองจินเฟิงด้วยสายตาเขม็งแล้วถามย้ำ
เดิมทีจินเฟิงตั้งใจจะตอบว่า “กระหม่อมยินดี” แต่การพูดสามคำนี้กับชายชรา ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกอึดอัด จึงเปลี่ยนคำพูดเป็น “กระหม่อมสามารถไปยึดคืนสิบหกโจวเยี่ยนอวิ๋นได้ แต่ฝ่าบาทต้องตกลงตามเงื่อนไขของกระหม่อมหนึ่งข้อ!”
“หากเจ้าสามารถยึดคืนสิบหกโจวเยี่ยนอวิ๋นได้จริง ข้าจะแต่งตั้งเจ้าเป็นชิงสุ่ยโหวทันที และเจ้าสามารถเลือกเมืองใดก็ได้เป็นศักดินาของเจ้าเองยกเว้นเมืองหลวง รวมไปถึงได้รับการปฏิบัติเท่าเทียมกับจวิ้นอ๋อง!” เฉินจี๋รับรองทันที
“เจ้าพอใจหรือไม่?”
!!!
จินเฟิงยังไม่ทันตอบ เหล่าขุนนางทั้งฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊รอบข้างต่างพากันสูดลมหายใจเฮือกใหญ่
คราวนี้เฉินจี๋ทุ่มสุดตัวจริง ๆ!
ตอนจินเฟิงได้รับบรรดาศักดิ์เป็นหนานเท่านั้น แต่เฉินจี๋กลับรับปากจะเลื่อนยศให้เขาขึ้นเป็นโหว
แค่นี้ก็แล้วไป ยังให้จินเฟิงเลือกศักดินาได้ตามใจชอบ มีสิทธิ์เทียบเท่ากับจวิ้นอ๋องอีก
นอกจากวีรชนขุนนางผู้ติดตามฮ่องเต้ในการต่อตั้งต้าคังแล้ว หลังจากนั้นก็ไม่เคยมีแบบอย่างเช่นนี้มาก่อนเลย
ขุนนางทั้งฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ยังคงตื่นเต้นอยู่ แต่กลับเห็นจินเฟิงส่ายหน้า
“กระหม่อมไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้!”
“ไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้หรือ?”
ขุนนางจำนวนไม่น้อยเกือบสำลักกับคำพูดของจินเฟิง
เกียรติยศอันยิ่งใหญ่เช่นนี
