งเต๋อเตี้ยน เหตุใดจึงไร้วี่แววเล่า?
จินเฟิงรั้งแขนผู้คุ้มกันภัยนายหนึ่งที่ผ่านมาเอ่ยถามว่า “องค์หญิงอยู่ที่ใด?”
“ทางนั้น!” ผู้คุ้มกันภัยชี้ไปยังกลางโถงใหญ่
กลางโถงใหญ่มีผู้คนมากมายมุงกันอยู่ ทั้งขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ รวมถึงผู้คุ้มกันภัยที่คอยรักษาความสงบเรียบร้อย ซึ่งจินเฟิงไม่ได้สังเกตเห็นมาก่อน
บัดนี้เมื่อมองอย่างถี่ถ้วนแล้ว เห็นได้ชัดว่าผู้ที่เหล่าขุนนางล้อมอยู่ตรงกลางนั้นมิใช่ใครอื่น หากแต่เป็นองค์หญิงเก้า!
“เรื่องราวเป็นเช่นไร?” จินเฟิงเอ่ยถามผู้คุ้มกันภัยหัวหน้าหมวดพลางสั่งให้คนเปิดทางไปยังองค์หญิงเก้า “ฝ่าบาทเพิ่งจะเสด็จมาไม่นาน เกิดเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร?”
ผู้คุ้มกันภัยกราบทูลตอบว่า “ฝ่าบาทตรัสว่า เรื่องราวเมื่อคืนย่อมมีผู้ทรงอิทธิพลคอยยุยงองค์รัชทายาทอยู่เบื้องหลัง ในเมื่อเรื่องยังมิได้ข้อยุติ จึงทรงสั่งห้ามขุนนางน้อยใหญ่ออกจากวัง
เหล่าขุนนางต่างคุกเข่ากราบทูลร้องขอความยุติธรรม บ้างก็ว่าฝ่าบาทไม่ทรงเชื่อใจพวกตน บ้างก็ทูลขอลาออกจากราชการกลับบ้านเกิด บ้างก็ร้องห่มร้องไห้ ปั่นป่วนไปทั่ว
ขันทีข้างกายฝ่าบาททรงฟาดแส้ไปหลายครั้งก็ไม่อาจระงับเหตุการณ์ได้ จึงให้พวกข้าเข้ามารักษาความสงบ เหล่าขุนนางจึงพา
