กันรุมทำร้ายพวกข้า หัวหน้ากองพันเห็นกำลังพลไม่เพียงพอ จึงสั่งให้ขุยจื่อไปยิงธนูหัวนกหวีด”
“จากนั้นองค์หญิงก็เสด็จมา เหล่าขุนนางยิ่งทวีความโกรธเกรี้ยว พวกเขารุมล้อมองค์หญิง กล่าวหาว่านางเป็นฆาตกร ให้นางชดใช้ชีวิตและยังมีคำหยาบคายอีกมากมาย สุดท้ายจึงเป็นเช่นนี้!”
“กล่าวหาว่าองค์หญิงอู่หยางเป็นฆาตกร แล้วยังมีหน้ามาด่านางอีกหรือ?”
ดวงตาของจินเฟิงหรี่ลงเล็กน้อย น้ำเสียงเย็นเยียบ “เช่นนั้นพวกเจ้าจะทำอันใดกันอยู่ รีบพาองค์หญิงออกมาเดี๋ยวนี้!”
“แต่…พวกขุนนางเหล่านี้จะทำอย่างไร?”
หัวหน้าหมวดผู้คุ้มกันหน้าฉายแววลำบากใจ
เวลานี้องค์หญิงเก้าถูกขุนนางล้อมไว้กลางวง หากจะพาองค์หญิงออกมา พวกเขาต้องฝ่าขุนนางทั้งหลายไป
ขุนนางที่มาเข้าเฝ้าล้วนวัยชรากันทั้งสิ้น ตอนนี้เหตุการณ์วุ่นวายนัก หากผู้คุ้มกันลงมือไป เกรงว่าจะทำร้ายพวกเขาโดยไม่ตั้งใจ
แม้มิได้บาดเจ็บ พวกเก่าคร่ำครึเหล่านั้นอาจปรักปรำสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนได้”
“สนใจพวกมันทำไม รีบพาอู่หยางออกมา!”
จินเฟิงเข้าใกล้วงล้อมแล้ว กำลังจะเอ่ยปากก็เห็นชายชราคนหนึ่งถ่มน้ำลายใส่องค์หญิงเก้า
แม้มิได้ถูกต้องร่างกาย แต่น้ำลายน่ารังเกียจทำให้จินเฟิงโกรธดังไฟสุมทรวง
จินเฟิงชัก
