“ครั้งหนึ่งลูกเคยคุยกับท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์เคยกล่าวไว้ว่า ภาษีของต้าคังนั้นโหดร้ายยิ่งกว่าเสือร้ายเสียอีก ลูกเห็นด้วยกับเขาอย่างยิ่ง ชาวบ้านจำนวนมากต้องหลบหนีเข้าป่าลึก ยอมเสี่ยงถูกเสือกิน ดีกว่าต้องเสียภาษี”
“ดังนั้นสิ่งแรกที่ต้องทำคือ ยกเลิกภาษีปราบปราม ภาษีฝึกซ้อมทหาร ภาษีหัว รวมไปถึงภาษีอากรที่โหดร้ายทารุณทั้งหมด เปลี่ยนมาใช้ระบบการเก็บภาษีที่เบาและภาระผ่อนผัน ให้ประชาชนมีเวลาเพียงพอในการพักฟื้นและฟื้นฟูตนเอง!”
องค์หญิงเก้ากล่าวว่า “โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาษีหัว ต้องยกเลิกไปเสีย มิเช่นนั้นชาวบ้านจะไม่กล้ามีลูกหลาน ประชากรแห่งต้าคังย่อมไม่มีวันเพิ่มพูน!”
จินเฟิงได้ฟังเช่นนั้น ก็พยักหน้าเห็นด้วย
นี่เป็นเรื่องที่เขาอยากจะคัดค้านมากที่สุดเช่นกัน
ต้าคังทั้งสนับสนุน ทั้งบังคับให้ชาวบ้านให้กำเนิดบุตร เพื่อให้ประชากรฟื้นตัวโดยเร็ว แต่ในขณะเดียวกันก็เรียกเก็บภาษีหัวอย่างหนักหน่วง นี่มันไม่ใช่ความย้อนแย้งหรอกหรือ?
สิ่งที่เรียกว่าภาษีปราบปราม ก็คือเงินเดือนของส่วนราชการในการกวาดล้างพวกโจร
