“ข้าเข้าใจแล้ว” องค์หญิงเก้าพยักหน้า
…
รุ่งอรุณแห่งวันใหม่ องค์หญิงเก้าพร้อมด้วยชิ่นเอ๋อร์และจูเอ๋อร์ออกเดินทางจากซีเหอวาน โดยมีฉินหมิงกับองครักษ์คนอื่นคอยคุ้มกัน
ฝ่ายจินเฟิงก็ดำเนินชีวิตอย่างสงบสุขอีกครั้ง
ทุกวันนอกจากฟังเสี่ยวอวี้รายงานความก้าวหน้าของงานก่อสร้างจากทุกสารทิศแล้ว ก็ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการทดลองในห้องทดลอง
ส่วนผู้ที่เปลี่ยนแปลงมากที่สุดในจวนเห็นจะเป็นกวานเสี่ยวโหรว
บางทีอาจเป็นเพราะผ่านวิกฤตในครั้งนี้ หรือบางทีอาจเป็นเพราะการปรากฏตัวขององค์หญิงเก้าที่ทำให้นางรู้สึกหวั่นใจ ช่วงนี้นางจึงดูมีชีวิตชีวามากขึ้น พอมีโอกาสก็จะคะยั้นคะยอให้จินเฟิงมีบุตรด้วย
ในยุคสมัยที่สังคมให้ความสำคัญกับฐานันดรศักดิ์ บุตรชายคนโตย่อมมีสถานะที่แตกต่าง บุตรคนอื่นไม่อาจเทียบได้ กวานเสี่ยวโหรวจะรู้สึกวางใจอย่างแท้จริงก็ต่อเมื่อได้ให้กำเนิดบุตรกับจินเฟิงแล้วเท่านั้น
จินเฟิงรู้ดีถึงความคิดของกวานเสี่ยวโหรว ถึงแม้จะรู้ว่าช่วงนี้เป็นช่วงปลอดภัยของนาง แต่เขาก็ยังคงให้ความร่วมมือกับนางเสมอ
ถังเสียวเป่ยแซวเรื่องนี้กับกวานเสี่ยวโหรวอยู่หลายครั้ง
