ชิ่นเอ๋อร์ในฐานะองครักษ์ขององค์หญิงเก้า ย่อมรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างจินเฟิงกับองค์หญิงเก้า
สำหรับการที่จินเฟิงไม่รายงานและพรวดพราดเข้ามาในห้องขององค์หญิงเก้า ชิ่นเอ๋อร์ไม่ชอบใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะปล่อยให้จินเฟิงเข้ามาด้านใน
ตอนแรกจินเฟิงคิดว่าองค์หญิงเก้ากลับมานอนพัก แต่เมื่อเปิดประตูห้องกลับพบว่านางกำลังตรวจสอบเอกสารอยู่
เมื่อเห็นจินเฟิงเข้ามา องค์หญิงเก้าไม่อาจซ่อนความดีใจเล็กน้อยไว้ในแววตา
แต่ในวินาทีถัดมา นางก็เก็บความรู้สึกนั้นไว้และโบกมือให้จูเอ๋อร์
จูเอ๋อร์ย่อกายทำความเคารพต่อจินเฟิงเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไป ยังไม่ลืมที่จะปิดประตูห้องด้วย
“จูเอ๋อร์นี่ช่างเข้าใจอะไรมากกว่าเจ้าชิ่นเอ๋อร์เสียอีก”
จินเฟิงยิ้มและชมเชย
“วัน ๆ เอาแต่แข่งขันกับองครักษ์หญิงของข้า ไม่กลัวคนอื่นเขานินทาหรือ?”
องค์หญิงเก้าพบว่าบางครั้งจินเฟิงก็ยังทำตัวเหมือนเด็ก นางจึงมองเขาด้วยความไม่พอใจเล็กน้อยและกล่าวว่า “ว่ามาเถิด เจ้าต้องการพบข้าด้วยเรื่องใด?”
“ไม่มีเรื่องแล้วจะมาหาเจ้าไม่ได้หรือ?”
จินเฟิงหยิบขนมบนโต๊ะขึ้นมากินอย่างไม่ใส่ใจ แล้วใส่เข้าปากไปชิ้นหนึ่ง
