“ถ้าเป็นท่านอาจารย์จิน ข้าต้องไปขอบคุณเขาให้ได้ หากไม่ใช่เพราะท่านเมตตา ครอบครัวข้าคงอดตายไปนานแล้ว”
“ท่านอาจารย์จินรู้จักเจ้าหรืออย่างไร? เจ้ายังไม่ทันเดินเข้าไปใกล้ ก็คงโดนผู้คุ้มกันภัยขวางไว้ก่อนแล้ว”
“เช่นนั้นข้าขอคุกเข่าไหว้เขาอยู่ไกล ๆ นี่แล้วกัน”
“ข้าก็จะไหว้ ถ้าไม่ใช่เพราะท่านอาจารย์จิน ปีนี้บ้านข้าก็แย่แน่!”
“พวกเจ้าดูสิ คนดูแลของสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนออกไปต้อนรับแล้ว”
“ใต้เท้าเว่ยก็ออกมาด้วย!”
“หรือว่าเป็นท่านอาจารย์จินจริง ๆ”
“เสี่ยวเยา เจ้าน่ะหูตาไว เจ้าไปฟังใกล้ ๆ สิว่าใช่ท่านอาจารย์จินหรือไม่?”
……
ม้าศึกพันธุ์แท้เป็นสัตว์หายากในแคว้นต้าคัง ปกติไม่ค่อยได้เห็น
ตอนนี้ปรากฏทหารม้าหนึ่งร้อยคน ก็ดึงดูดสายตาชาวบ้านได้มากมาย
การระดมพลแบบนี้ ไม่ใช่เกิดจากการชอบโอ้อวดของจินเฟิง แต่เป็นเพราะเขาไม่มีทางเลือก
องค์หญิงเก้าสังหารขุนนางไปมากมาย ถ้ามีใครคิดไม่ซื่อส่งมือดีมาลอบสังหาร หรือว่าจ้างโจรท้องถิ่นมาแก้แค้น หากไม่มีผู้คุ้มกันภัย เพียงพอก็อันตรายสิ?
ดังนั้นตอนนี้เวลาองค์หญิงเก้าและจินเฟิงออกไปไหน ก็จะถูกผู้คุ้มกันภัยล้อมไว้ตรงกลาง
