“งั้นข้าจะพูดตรง ๆ แล้วกัน” ชายเคราแพะใช้สายตาดูถูกเหยียดหยามมองไปที่ชายอ้วนสวีแล้วพูดต่อว่า “การแต่งตั้งหรือปลดโจวมู่ ต้องได้รับการอนุมัติจากฝ่าบาทเป็นการส่วนพระองค์และยังต้องประทับตราจากทั้ง 6 กรมอีกด้วย องค์หญิงเก้าไม่มีพระราชโองการ และไม่มีเวลาไปติดต่อทั้ง 6 กรม ดังนั้นนางจึงไม่สามารถให้ชิ่งซินเหยากลับเข้ารับตำแหน่งได้
หากไม่มีชิ่งซินเหยาคอยช่วยเหลือ องค์หญิงเก้าที่เพิ่งมาถึงชวนสู่จะพึ่งพาใครได้อีก”
“ก็พึ่งจินเฟิงสิ”
“จินเฟิงก็เป็นแค่หนานตัวเล็ก ๆ ตราบใดที่พวกเราไม่โง่ไปชนกับคนของเขาเหมือนเซวียเหิงหลูและปล่อยให้เขาจับได้จะต้องกลัวอะไร?”
“ตอนนี้จินเฟิงไม่ใช่แค่หนานตัวเล็ก ๆ แล้ว เขายังมีกองทัพเจิ้นเหยวี่ยนอยู่ใต้บังคับบัญชาด้วย!”
ชายอ้วนสวีกัดฟันพูดว่า “จางเหลียงนั่นก็เหมือนกับจินเฟิงไม่มีผิด เป็นเหมือนหมาบ้าตัวหนึ่ง กัดผู้อื่นมั่วซั่วไปหมด”
“กองทัพเจิ้นเหยวี่ยนเป็นปัญหาใหญ่จริง ๆ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางแก้เสียเลย”
“ใต้เท้าโจว มีวิธีงั้นหรือ?”
เหล่าผู้มีอิทธิพลทั้งหลายต่างมองไปที่ชายเคราแพะ
พวกเขาถูกจางเหลียงทำให้หวาดกลัวจริง ๆ
