จินเฟิงได้ทำให้ขุนนางมากมายไม่พอใจ หากไม่อยากตายก็มีแต่ทางเดียวคือการก่อกบฏ
นางเคยคิดมาก่อนแล้วว่าหากจินเฟิงก่อกบฏจะเป็นอย่างไร
แต่นางไม่คิดว่าวันนั้นจะมาถึงเร็วขนาดนี้และกะทันหันขนาดนี้
“สบายใจได้เลย ข้ารับรองว่าจะพาสามีของเจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย!”
เป่ยเชียนสวินจูงมือเด็กหญิงตัวน้อยเดินมาที่ข้างถังเสียวเป่ย “ช่วยดูแลหลิงเอ๋อร์ให้ข้าด้วย!”
พูดจบก็ยื่นมือเด็กหญิงใส่มือของถังเสียวเป่ย แล้วก็กระเผลกเดินตามหลังจินเฟิงไป
ที่ตีนเขา ลูกน้องเพิ่งจะพาม้าศึกเข้าคอก ก็เห็นต้าหลิวนำคนเข้ามา
“เหล่าเฉา ม้าศึกพร้อมหรือไม่?”
“ต้าหลิว เจ้ายังไม่ไว้ใจการทำงานของข้าอีกหรือ?”
ผู้ดูแลคอกม้าทุบอกแล้วพูดว่า “ให้กินหญ้าและถั่วชั้นดีที่สุด อีกสักครู่ข้าจะให้คนมาเช็ดเหงื่อ”
“ไม่ต้องแล้ว ตอนนี้จะใช้ม้า ให้คนไปจูงม้าออกมาเถิด!”
“จูงออกมา?…ได้!”
ผู้ดูแลคอกม้าชะงักไปครู่หนึ่ง อยากบ่นสักสองสามประโยคแต่เมื่อเห็นสีหน้าของจินเฟิงไม่ค่อยดี จึงรีบสั่งให้ลูกน้องนำม้าศึกออกมาจากคอก
ขบวนม้าภายใต้การนำของจินเฟิงทะยานออกจากซวงถัวเฟิงและควบม้าอย่างบ้าคลั่งไปตามถนนหลวง
