ระหว่างทางกลับ เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องราวที่อาจเกิดขึ้นจินเฟิงจึงให้ผู้คุ้มกันภัยเก็บธงใหญ่และชุดผู้คุ้มกันภัย เว้นแต่เมื่อเจอโจรท้องถิ่นปิดถนนเรียกค่าผ่านทาง จึงจะบอกชื่อสำนัก
แต่พอถึงอำเภอจินชวนก็ไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนี้แล้ว
ผู้คุ้มกันภัยสวมชุดเกราะอีกครั้งและชูธงดำของสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยน
ช่วงถนนหลวงนี้ค่อนข้างคึกคัก มีผู้คนและพ่อค้าแม่ค้าสัญจรไปมาไม่น้อย
เมื่อได้ยินเสียงกีบเท้าม้าดังมาจากด้านหลัง ต่างพากันหลบไปสองข้างถนนหลวง
“รีบหลบไป กองกำลังปราบโจรของสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนมาแล้ว!”
“กองกำลังปราบโจรที่เห็นเมื่อสองสามวันก่อนมีแค่ห้าสิบคน เหตุใดวันนี้จึงมีคนมากเช่นนี้?”
“พวกเจ้าดูสิ ดูเหมือนคนนำหน้าจะเป็นท่านอาจารย์จิน!”
“ใช่ท่านจินจริง ๆ ข้าเคยเห็นเขาที่ซีเหอวาน!”
“คนไหน คนไหน ชี้ให้ข้าดูหน่อย ข้ายังไม่เคยเห็นท่านอาจารย์จินเลย!”
“ก็คนที่อยู่บนหลังม้าศึกตัวหน้าสุดไง ใส่ฉางเผาสีขาวนวล”
“ที่แท้ท่านอาจารย์จินยังหนุ่มแน่นขนาดนี้เชียวหรือ!”
“ดีจริง ๆ ท่านอาจารย์จินกลับมาแล้ว!”
“แบบนี้จินชวนก็สงบสุขแล้ว!”
