ทุกวันนี้จินเฟิงมีอิทธิพลในจินชวนสูงกว่าฮ่องเต้อย่างเฉินจี้เสียอีก และยังมีชาวบ้านอีกไม่น้อยที่เคยพบจินเฟิง
ช่วงก่อนหน้านี้ที่โจรท้องถิ่นบุกโจมตีซวงถัวเฟิงก็สร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านและพ่อค้าแม่ขายโดยรอบไม่น้อย
แม้ภายหลังฟางเหลยจะกวาดล้างพวกโจรบริเวณรอบ ๆ ซวงถัวเฟิงอยู่ตลอดเวลาและไม่ปรากฏโจรท้องถิ่นอีก แต่ชาวบ้านก็ยังคงไม่สบายใจอยู่บ้าง
จนกระทั่งตอนนี้ได้เห็นจินเฟิงกลับมากับตาตนเอง จิตใจของชาวบ้านก็สงบลง
ชาวบ้านบางส่วนที่เคยพูดคุยกับจินเฟิงต่างก็ยกมือทักทาย
หากเป็นยามปกติถึงแม้จินเฟิงจะไม่ได้ตอบรับทีละคน แต่อย่างน้อยก็ต้องชะลอความเร็วม้าและโบกมือทักทายชาวบ้าน
แต่ตอนนี้เขากำลังโกรธเคือง เขาเพียงแค่ยกมือรับคำทักทายจากชาวบ้านเท่านั้นแล้วก็ควบม้าผ่านไปอย่างรวดเร็ว
“ไม่สิ จะต้องเกิดเรื่องแน่ ๆ!”
หลังจากขบวนม้าผ่านไป พ่อค้าคนหนึ่งก็ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “สหายหลิว ข้าว่าเสร็จจากตรงนี้พวกเราไปกันเถิด เหมือนจะมีอะไรผิดปกติ!”
“มีเหตุอันใดหรือสหายจาง?”
พ่อค้าแซ่หลิวพูดว่า “เพราะเกลือขาดแคลน ตอนนี้จึงเป็นช่วงเวลาทำเงินของพวกเรา แต่ท่านอาจารย์จินกลับมาแล้ว พวกเราจะอยู่ทำไมล่ะ?”
