นานหลายปี รวมถึงเป็นฝ่ายขอดูแลลูกชายของพวกเขาเอง แต่ในตอนนี้หมดสิ้นความไว้วางใจ ไม่เคยคิดเลยว่าลูกชายของฉันต้องทนทุกข์ทรมานกับเรื่องนี้!
สือหลิวตายอย่างไร้เดียงสาและน่าเศร้า คอบครัวแตกสลาย แต่เถ้าแก่ผู่กลับมีความสุขกับช่วงเวลาที่ดี
ทำไมคนเลวถึงมีชีวิตที่ดี แต่เขาต้องฆ่าตัวตายเพราะความอับอาย?
ทันใดนั้น ดวงตาของ ‘หิมะโปรยเดือนหก’ เปล่งประกายความมุ่งมั่น
…….
หลุมศพของสือหลิวได้จัดเตรียมไว้เรียบร้อยล่วงหน้าตั้งแต่หกปีก่อนแล้ว และงานศพจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย
เมื่อดินก้อนสุดท้ายปกคลุมบนหลุมศพ ปู่เฉิงราวกับสูญเสียจิตวิญญาณไปแล้ว เขาทรุดนั่งบนพื้น ปิดตาแล้วจมลึกอยู่กับความเจ็บปวด
โทษตัวเองที่แสดงความเมตตาชั่วขณะแล้วนำหมาป่าเข้ามาในบ้าน
เขาโทษว่าตัวเองไร้ความสามารถ ไม่สามารถดึงเถ้าแก่ผู่ลงมา และปล่อยให้ฝ่ายนั้นใช้ชีวิตอย่างอิสระมาหกปี แล้วยังทำให้ไป๋หลิ่วติดอยู่ในนั้น
ส่วนในดวงตาของไป๋หลิ่วกลับสงบ
แต่เหตุการณ์ที่ทุกคนในครอบครัวฝ่าฝนตกหนักตามหาสือหลิวเมื่อหกปีก่อนยังคงก้องอยู่ในใจ และในที่สุดก็เห็นร่างที่แหลกสลายของสือหลิวในแม่น้ำ พวกเขาเพ่งเล็งไปที่เถ้าแก่ผู่แล้วรวบรวมพยานหลักฐาน เธอทำอะไรไม่ถูกและโกรธจากรายงานผ่านช่องทางต่าง ๆ ที่ไม่ได้ช่วยอะไร
เธออดทนต่ออาการคลื่นไส้และเกลียดชัง เป็นฝ่ายเริ่มอุทิศตนให้เถ้าแก่ผู่ทั้งกลางวันและกลางคืน วางยาลงในน้ำและอาหารทำให้เขาเกิดภาพหลอน…
มือที่ห้อยอยู่ข้า
