งลำตัวกำแน่นไม่รู้ตัว ใจที่สงบก็ถูกรบกวนเช่นกัน
เสียงฝีเท้าเบา ๆ ใกล้เข้ามามากขึ้น ไป๋หลิ่วเงยหน้าขึ้นมอง เฝ่ยไป๋ลู่กับคนอื่น ๆ ยืนอยู่ไม่ไกล และมองมาทางพวกเธอ
เธอเดินเข้าไป แล้วถามตรง ๆ ว่า “คุณอยากรู้อะไรเหรอคะ?”
กลิ่นหอมอ่อนโยนของหญิงสาวชัดเจนมากยิ่งขึ้นเมื่อไป๋หลิ่วเข้ามาใกล้ จมูกเฝ่ยไป๋ลู่รู้สึกร้อนวูบวาบจนเกิดอาการเวียนหัว
เธอกะพริบตาคู่ใสกระจ่าง “ใครสอนวิธีทำธูปให้คุณเหรอคะ?”
ศพของสือหลิวคงสภาพไม่เน่าเปื่อยถึงหกปี ทว่าพลังชีวิตในร่างกายที่อ้วนท้วมของเถ้าแก่ผู่กลับเริ่มลดน้อยลงเรื่อย ๆ ถึงจะไม่ลงมือกับเขาในคืนนี้ เขาก็จะถูกทรมานจากภาพหลอนที่รุนแรงขึ้น จนกระทั่งเป็นบ้าอยู่ดี
และทั้งหมดนี้ ไป๋หลิ่วเป็นคนทำ
ไป๋หลิ่วชะงักไปชั่วครู่ แล้วพูดว่า “ถ้าฉันบอกคุณว่าคนของกลุ่มพันธมิตรนักพรตเมืองเจียงสอนฉัน คุณจะเชื่อไหม?”
[1] กรรมทางวาจา หรือ วจีกรรม