บัณฑิตเถียนคือซิ่วไฉวัยกลางคนจากเถียนเจียวาน หลังจากที่จินเฟิงได้มาหาเลี้ยงชีพที่ซีเหอวาน เขาก็คอยช่วยเหลือจินเฟิงจัดการงานเอกสารบางอย่าง สำหรับเรื่องมนุษยสัมพันธ์ก็จัดว่าชำนาญ การจัดการก็เหมาะสมกว่าหลิวเถี่ยผู้ซึ่งไม่รู้หนังสือคนนี้แน่นอน
กวานเสี่ยวโหรวพยักหน้าแล้วถามต่อ “เช่นนั้น พี่เถี่ยจือนำทหารกลับมาเท่าใด?”
“ทหารม้าแปดสิบ ม้าศึกสามร้อยตัว!”
“คนล่ะ?” กวานเสี่ยวโหรวมองไปที่ด้านหลังของหลิวเถี่ย
ทหารม้าถูกหลิวเถี่ยแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งไปฆ่าโจรท้องถิ่น และในเวลานี้อยู่กับหลิวเถี่ยเพียงสองคน
“ข้าให้ฟางโจวออกไล่ล่าโจรท้องถิ่นที่หนีกระเจิง ส่วนเหล่าเหลยก็พาคนไปช่วยขับไล่พวกโจรที่หมู่บ้านโดยรอบ”
“ฟางโจว เหล่าเหลย?” กวานเสี่ยวโหรวเผยสีหน้าสงสัย
ก่อนหน้านี้นางไม่ค่อยสนใจเรื่องสำนักคุ้มภัยมากนัก นางจึงไม่รู้จักคนทั้งสองที่หลิวเถี่ยพูดถึง
“อ้อ ฟางโจวกับเหล่าเหลยมาจากนอกหมู่บ้าน ได้รับการเลื่อนยศเมื่อเร็ว ๆ นี้เป็นหัวหน้าหมวด”
หลิวเถี่ยรีบอธิบาย
“ส่งคนไปบอกพวกเขา ว่าข้าให้เวลาหนึ่งก้านธูป อย่าได้ปรานีและจัดการพวกโจรให้จงได้ ตัดหัวพวกมันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้!”
