ถิ่นไม่เพียงแต่ไม่มีทีท่าว่าจะหลบหนี ทว่ายังรวมตัวกันเป็นกลุ่มตามภูเขาและจัดกลยุทธ์การรบแบบกระจัดกระจาย เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้
ครั้งนี้เหล่าผู้มีอำนาจได้ควักทุนทรัพย์ออกมา เฉินซือเหยียล่อลวงพวกโจรท้องถิ่นโดยนำหีบเงินสดไปด้วย
พวกโจรท้องถิ่นเหล่านี้ไม่ใช่ชาวกวางเหยวียน ทว่ารังโจรของพวกเขาทั้งหลายล้วนตั้งอยู่บนเส้นทางที่จางเหลียงจะเดินทางผ่าน ครั้นได้ยินข่าวว่าจางเหลียงกวาดล้างโจรตลอดเส้นทาง พวกเขาย่อมหวาดกลัวอยู่แล้ว แต่เมื่อมีเงินตรามาล่อใจ พวกเขาก็ถูกเฉินซือเหยียหลอกล่อได้อย่างง่ายดาย
หลังจากมาถึงซวงถัวเฟิง เฉินซือเหยียก็มิได้ให้พวกเขาบุกโจมตีโดยตรง ทว่าให้ปล้นสะดมพ่อค้าที่เดินทางมาขนเกลือแทน
ตั้งแต่ที่จินเฟิงกวาดล้างโจร ความสงบสุขในเมืองจินชวนก็เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก โดยทั่วไปแทบไม่พบเห็นพวกโจรท้องถิ่นปล้นฆ่ากลางทาง พ่อค้าจึงไม่ต้องว่าจ้างผู้คุ้มกันภัยมากมายอีกต่อไป
แม้แต่หอการค้าจินชวนก็ได้ลดจำนวนผู้คุ้มกันภัยลง
ตอนนี้เมื่อมีโจรท้องถิ่นปรากฏตัวขึ้น พ่อค้าจึงถูกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว
มิเพียงแต่สูญเสียทรัพย์สมบัติหรือสินค้า แต่ผู้คนยังถูกโจรท้องถิ่นสังหารไปจำนวนมาก
ขบวนขนส่งสินค้าของหอการค้าจินชวนก็ถูกปล้นเช่นกัน ผู้รับผิดชอบขบวนขนส่งสินค้าคือทหารหมู่เล็ก ๆ เพราะมีกำลังคนน้อยกว่า พวกเขาจึงพ่ายแพ้และเสียชีวิตทั้งหมด
ชัยชนะที่ผ่านมาทำให้เหล่าโจรท้องถิ่นรู้สึกว่า สำนักคุ้มกันภัยเจ
