บทที่ 195 มีชื่อเสียงทั่วกวางเหยวียน
“พี่ใหญ่ ท่านอาจารย์มีผลงานชิ้นเอกอื่นอีกหรือไม่?”
นายน้อยโจวดึงเถี่ยฉุยและถามอย่างคาดหวัง
“ข้าบอกไปแล้วมิใช่หรือว่าท่านอาจารย์มีบทกวีมากมายนัก เพียงแต่ข้านั้นเป็นบุรุษไม่รู้หนังสือจึงจำไม่ค่อยได้”
เมื่อเห็นว่าบุรุษเหล่านี้ถูกปราบปรามและเขาก็บรรลุเป้าหมายในการกอบกู้ชื่อเสียงของจินเฟิงสำเร็จแล้ว เถี่ยฉุยจึงก็ไม่พูดอะไรอีก
“หากเจ้าจำทั้งประโยคไม่ได้ก็ไม่เป็นไร หากจำได้เพียงหนึ่งหรือสองประโยคก็พอแล้ว”
นายน้อยโจวรีบส่งสัญญาณให้ผู้ติดตามของเขารินเหล้าให้เถี่ยฉุย
“ข้าจำไม่ได้ ข้าจำไม่ได้แล้ว!”
เถี่ยฉุยผลักถ้วยเหล้าออกไป โดยไม่ได้สนใจนายน้อยเหล่านี้อีกต่อไป
ในศาลา จินเฟิงและถังเสียวเป่ยพูดคุยกันในเรื่องของแผนการจนถึงช่วงเวลาเย็น
หลังจากได้ยินแผนของจินเฟิงความกังวลของถังเสียวเป่ยก็หายไป และนางก็เอ่ยถามเขาด้วยรอยยิ้ม
“ท่านอาจารย์ คืนนี้มีการแสดงที่หอวาโยวสันต์ โดยสาวงามทั้งหมดจะปรากฏตัวอย่างพร้อมเพรียง หากท่านอาจารย์ต้องการรับชม ข้าจะจัดให้สองที่นั่ง”
“ไม่ล่ะ ภรรยาและพี่สาวของเจ้ายังรอข้าอยู่ที่บ้าน”
จินเฟิงยืนขึ้นและพูดว่า “เจ้ามีเวลาก็ลองทบทวนแผนการดูนะ หากมีสิ่งใดที่เจ้าต้องการเพิ่มเติม ครั้งหน้าเจ้าแจ้งข้าได้เลย”
“ตกลง” ถังเสียวเป่ยพยักหน้า “เดี๋ยวข้าไปส่ง”
ผลก็คือทันทีที่พวกเขาทั้งสองออกมาจากศาลา ก็ต้องถูกนายน้อยทั้งหลายห้อมล้อม
“ท่านอาจารย์จิน ข้าช
