มปลายสายภาษาจีนอีกสามปี เขาเรียนรู้บทกวีมาได้ไม่เท่าไร
หากเขาเลือกเรียนในภาควิชาภาษาและวัฒนธรรมต่อ เขาคงได้เรียนรู้บทประพันธ์ทั้งหมด เพราะมันล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าในประวัติศาสตร์วัฒนธรรมของโลกที่มีอายุนับพันปี
ตราบใดที่จินเฟิงเต็มใจจะทำ การเอาชนะหลิวหย่งก็ไม่ใช่เรื่องยาก
บัณฑิตหนุ่มเองก็ไม่ได้คัดค้าน อย่างไรก็ตามในโลกนี้ก็ไม่มีกวีเหล่านั้น เขาจึงสามารถขับร้องมันออกมาได้โดยไม่ปล่อยให้สมบัติเหล่านี้โดนฝุ่นเกาะอย่างไร้คุณค่า
“ท่านอาจารย์ มู่หลานมีความคิดที่ดี”
กวานเสี่ยวโหรวกล่าวว่า “ไม่ต้องพูดถึงการหารายได้จากการแต่งบทกวีเลย หากเราสามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับหอวาโยวสันต์ได้ เราก็สามารถพาน้องสาวของตงตงออกมาได้ใช่หรือไม่?”
“ความคิดที่ดีอะไรกันล่ะ!”
จินเฟิงพูดด้วยความโกรธ “ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ข้าสามารถเขียนบทกวีดี ๆ หรอก ถึงแม้ว่าข้าจะเขียนออกมาได้ แต่ข้าก็ไม่อาจทำเช่นนั้น”
“เพราะเหตุใด?”
“ตอนนี้น้องสาวของตงตงไม่ใช่ฮวาขุย ยังเริ่มลำบากมากแล้ว หากนางกลายเป็นฮวาขุยจริง ๆ มันจะไม่ยากไปกว่านี้หรือ?”
“สิ่งนี้…”
กวานเสี่ยวโหรวและชิ่งมู่หลานเองต่างก็ตกตะลึง
ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้น
“หากเขียนบทกวีแก่หญิงงามคนอื่น แล้วให้นางผู้นั้นเป็นฮวาขุยแทนล่ะ?”
“ตอนนี้น้องสาวของตงตงเป็นสตรีที่หอวาโยวสันต์จับจ้องและต้องการฝึกฝนนางให้นางได้รับตำแหน่งฮวาขุย หากในปีนี้นางไม่ได้รับเลือกก็ยังมีปีหน้า พวกเขาไม
