นตัวเมืองนั้นถือเป็นการเดินทางที่ยาวนาน
ระยะทางเป็นเส้นตรงระหว่างตัวเมืองและซีเหอวานนั้นอยู่ไม่ไกลมากนัก แต่ทั่วทั้งซีเหอวานกลับมีคนที่เคยไปในตัวเมืองน้อยมาก
เมื่อรู้ว่าจินเฟิงกำลังจะเข้าไปในเมือง ไม่เพียงแต่เสี่ยวเอ๋อเท่านั้นที่งอแง แต่กวานเสี่ยวโหรวและรุ่นเหนียงเองก็อยากจะตามมาด้วย
บัณฑิตหนุ่มรู้ว่ามีโอกาสไม่มากนักที่พวกนางจะได้ออกไป ดังนั้นเขาจึงตอบตกลง
ตอนนี้หลาย ๆ คนกำลังยุ่งอยู่กับการจัดเตรียมของในบ้าน
คืนนั้น กวานเสี่ยวโหรวตื่นเต้นมาก กว่านางจะนอนหลับก็เป็นเวลาดึกดื่นแล้ว และวันรุ่งขึ้นเมื่อนางตื่นขึ้น ก็นำเสื้อผ้ามาลองสองสามชุดและถามจินเฟิงว่าชุดไหนเหมาะกับตนเองมากที่สุด
จินเฟิงที่กำลังงัวเงีย เริ่มเอือมกับการถูกถามซ้ำไปซ้ำมา เขาจึงดึงกวานเสี่ยวโหรวไปที่เตียงพร้อมจัดมื้อเช้าสุดพิเศษให้แก่นาง ในที่สุดภรรยาผู้ตื่นเต้นก็สงบลงได้
เมื่อจินเฟิงเดินออกจากห้องอย่างสดชื่น ชิ่งมู่หลานก็มาถึงลานหน้าบ้านแล้ว
ด้านหลังของนางคืออาเหมยและทหารหญิงสวมชุดเกราะอีกแปดคน
“แม่นางมู่หลาน ครั้งนี้ข้าจะพาสหายไปด้วยนับสิบชีวิต เจ้าไม่ต้องพาคนของเจ้ามามากมายขนาดนั้นหรอก”
เถี่ยฉุยกล่าว “พวกข้าจะปกป้องเจ้าเอง”
“ไม่ต้อง พวกข้าปกป้องตัวเองได้”
ชิ่งมู่หลานโบกมือแล้วกล่าว
เถี่ยฉุยอยากจะพูดบางอย่างต่อ แต่จินเฟิงปรามเขาไว้ด้วยสายตา
ชิ่งมู่หลานเป็นน้องสาวของผู้ปกครองมณฑลซื่อชวน หากมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นระหว
